YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15020
KARAR NO : 2023/241
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/2923 Esas, 2022/8145 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2022 tarihli ve 14-2015/7527 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmün doğru olduğuna, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığına, Dairece eylemin 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığından bahisle verilen bozma ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1. Sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.11.2014 gün 2012/177 Esas, 2014/340 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22.09.2022 tarihli ve 2021/2923 Esas, 2022/8145 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı eylemin 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları ile savunma nazara alındığında ceza infaz kurumunda yatalak hasta olan mağdur ile aynı koğuşta kalan sanığın, olay gecesi yatağında yatmakta olan mağdurun arkasına geçip altındaki kıyafetleri ile hasta bezini çıkarmasının ardından kendi cinsel organını mağdurunun kalçasına dayadığı ve mağdurun çıkardığı sesler üzerine gelen infaz koruma memurlarının olaya müdahale edip sanığı mağdurun yanından aldıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sübuta eren eylemde sanığın kastının organ sokmaya yönelik olduğuna dair tespitin şüphede kaldığı, mevcut deliller ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle Dairemizin bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/2923 Esas, 2022/8145 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.