YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15042
KARAR NO : 2023/1384
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2022 tarihli ve 2021/64 Esas ve 2022/148 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1132 Esas, 2022/1161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II- TEMYİZ NEDENLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;
Dosyada katılanın çelişkili beyanları dışında suça ilişkin maddi delil bulunmadığı, tanık …’ın beyanlarının görgüye dayalı olmadığı ve katılanın beyanları ile arasında çelişkiler bulunduğu, katılanın beyanında zorlama olduğu ve acı çektiğini belirtmesine rağmen adli tıp raporunda zorlama izine rastlanmadığı, katılanda bulunan akut stres bozukluğunun dosya ile ilgisi olmadığı, olaylar gerçekleşirken tanık …’in uyanmamış olmasının hayatın olağan akışına uymadığı, gerekçesiz bir şekilde takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde katılan ve arkadaşı tanık …’ın, tanık … ve sanıkla birlikte 4 kişi olarak tanık …’in doğum gününü kutlamak için İzmir ilinde bir araya geldikleri, birden fazla eğlence mekanında birlikte alkol aldıkları, gece 2 sıralarında katılan ve tanık …’ın müşterek ikametine döndükleri, tanık …’ın bir süre sonra geceyi başka bir arkadaşında geçirmek üzere evden ayrıldığı, katılan ile tanık …’in odalarına çekilerek kendi aralarında cinsel ilişki yaşadıkları ve akabinde tanık …’in sızarak uyuduğu, sanığın olay tarihinde gece 05.00 sıralarında katılan ile tanık …’in uyuduğu sırada yatağa girerek ortalarına yattığı, katılanın yoğun alkol ve uyumadan önceki cinsel ilişki etkisiyle derin uykusu sırasında iç çamaşırını aşağı doğru indirerek kendi cinsel organını katılanın cinsel organına soktuğu, katılanın uyanması üzerine eylemin son bulduğu, sanığın bu suretle üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden müsnet suçtan dolayı sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık müdafiinin sübuta ve sair hususlara ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, tebliğnamede onama isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1132 Esas, 2022/1161 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.