YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15173
KARAR NO : 2023/470
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/150 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçün fıkrasının (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/150 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/3784 Esas, 2022/2832 Karar sayılı kararı ile “…olayın intikal şekli ve zamanı, taraflar arasındaki husumet, gerek mağdurun gerekse aşamalarda dinlenen annesi ile halasının çelişkili beyanlarda bulunmaları, savunma ve tüm dosya kapsamı…” gerekçe gösterilerek suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; katılan mağdurenin aşamalarda olayı benzer şekilde anlattığına, mağdurenin babasının yolda olmasından ve ailenin yaşadığı üzüntüden dolayı şikayetin birkaç gün sonra yapıldığına, aileler arasında bu olaydan dolayı bir husumet olmadığına, Düzce Adli Tıp Kurumundan alınan 08.08.2014 tarihli raporda; mağdurenin hareketleri ve sözlü anlatımları ile cinsel eylemleri tam olarak tarif ettiğinin belirtildiğine, mağdure, mağdurenin annesi ve babası ile tanık ifadelerinin atılı suçun işlendiğine yeter mahiyette olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece ‘…İddiaya konu edilen olaya ilişkin bunun sıcaklığıyla şikayet ve başvurunun bulunmaması, olayın kolluk birimine intikal ediş şekli, taraflar arasında önceye dayanan husumet olgusu, gerek mağdurun gerekse aşamalarda dinlenen annesi ile halasının çelişkili beyanları, iddiayı doğrudan teyit eder mahiyette tarafsız olay tanığı, maddi bulgu veya adli rapor bulunmadığının anlaşılması…’ şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; katılan mağdurenin iddiaya konu eylemin oluş şekline yönelik aşamalardaki çelişkili beyanları, yine katılan mağdurenin annesi olan katılan …’un, katılan mağdurenin yaşadıklarını kendisine anlatırken söylediğini belirttiği hususları aktaran soruşturma ve kovuşturma ifadelerinin birbirleriyle örtüşmemesi, tanık Z.B’nin istismar iddiasını katılan mağdureden öğreniş şekline dair aşamalardaki anlatımlarının tutarsız olması, katılan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun aileleri arasında intikal tarihinden 6-7 yıl öncesinde arsa paylaşımından kaynaklanan bir husumet bulunduğuna ve ailelerin birbirleriyle samimi olmadıklarına dair kolluk araştırması, katılan …’un olayı katılan mağdureden öğrendikten sonra ona ayrıntı sormadan “Kimseye söyleme.” tembihinde bulunması ve iki gün sonra da şikayetçi olması biçimindeki davranışının kuşkuya yol açması, Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 08.08.2014 tarihli rapor içeriğinde katılan mağdurenin hareketleri ve sözlü anlatımı ile cinsel eylemi tam olarak tarif ettiği belirtilmiş ise de sayılan çelişkiler karşısında söz konusu raporun suçun sübutuna doğrudan etki etmemesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.