YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15213
KARAR NO : 2023/605
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

AHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/219 Esas, 2014/867 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 51 inci maddeleri uyarınca 3 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dairemizin 01.02.2022 tarihli ve 2021/3686 Esas, 2022/604 Karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

3. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/307 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; katılan vekilinin temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesi ve 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz sebepleri gösterilmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince reddi, talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili kararı gerekçesiz olarak temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma öncesi karar tarihi dikkate alınarak sanık hakkında 1412 Sayılı Kanun’a ilişkin temyiz hükümleri uygulanması gerektiğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/307 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.