YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15260
KARAR NO : 2023/871
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
TUTUKLU
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/131 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2022/1423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.)
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta ilişkindir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi teşditen ceza tayini, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılması gerektiği ve vekalet ücreti takdirine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihi sanığın ikamet ettiği binanın yola bakan penceresinden dışarıda arkadaşı … ile oynamakta olan mağdure … ile konuşarak köpeği sevmesi ve beslemesi bahanesi ile evine çağırdığı, mağdurenin köpeği sevip besleyeceğini zannederek sanığın ikametine girmesi üzerine sanığın mağdurenin alt kıyafetlerini çıkardığını, akabinde kendi alt ve iç kıyafetlerini de çıkartarak onu çekyata yatırıp cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürttüğü, dudağından öpüp kucağına oturttuğu, bu esnada mağdurenin annesinin mağdureyi çağırarak araması üzerine, sanığın mağdureyi bıraktığı ve mağdurenin sanığın ikametinden ayrılarak kendisini zaten aramakta olan annesinin yanına gittiği ve olanları annesine anlattığı ve ertesi gün mağdurenin annesinin kolluk güçlerini arayarak olan biteni anlatıp şikayetçi olduğu hususunun tüm dosya kapsamıyla sübut bulduğu, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığına yer verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; olayın intikal şekli ve zamanı, aşamalarda alınan mağdure ve tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanık hakkında kurulan hükümde, herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluştuğuna dair temyiz istemine ilişkin olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2022/1423 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci
fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.02.2023 tarihinde karar verildi.