YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15524
KARAR NO : 2023/667
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2012 tarihli ve 2012/88 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Trabzon 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/189 Esas, 2013/188 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Trabzon 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/189 Esas, 2013/188 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 06.07.2020 tarihli ve 2016/1507 Esas, 2020/3103 Karar sayılı kararı ile suç tarihinde on iki-on beş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için dosya arasında bulunan farik ve mümeyyizlik raporunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan düzenlenmemesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35 inci maddesi gereğince zorunlu olduğu halde sosyal inceleme raporu aldırılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/260 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (birinci) cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/260 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/24501 Esas, 2021/9307 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 14.Ceza Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda alınan farik ve mümeyyizlik raporları arasında çelişkiler bulunduğu gözetilerek mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan yeni rapor aldırılması gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (birinci) cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mağdurenin olaydan iki gün sonra verdiği ifadesinde, suça sürüklenen çocuğun pipisine tükürük sürüp kendisinin külodunu aşağıya çekerek poposuna tükürük sürdükten sonra sokmaya çalıştığını, canının acıdığını, bu olayı daha önceden de birkaç kez yaptığını beyan ettiği nazara alınarak anal muayene raporundaki eski fissür tespitinin suça sürüklenen çocuğun önceki istismar eylemlerinden kaynaklandığının değerlendirilebileceğine, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; eylem sarkıntılık düzeyinde ise takibinin şikayete bağlı olduğuna, mağdurenin annesinin şikayetçi olmadığına, mahkemenin şikayet şartı gerçekleşmediği halde yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verdiğine, mağdurenin vücut muayenesinde herhangi bir sorunla karşılaşılmadığına, mağdurenin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde hadise ile ilgili sorulara cevap vermediğine, bir annenin evladı böyle bir durumdayken sırf akraba oldukları gerekçesiyle şikayetten vazgeçmesi halinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, iddiaların gerçekten uzak olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suça sürüklenen çocuğun, olay günü annesi ve kardeşleriyle birlikte dayısının kızı olan mağdurenin evine misafirliğe gittiği, mağdure ile evin yatak odasında saklambaç ve … oyunu oynadıkları esnada mağdurenin cinsel bölgelerini tuttuğu, mağdureden kendi cinsel organını tutmasını istediği; ancak mağdurenin kabul etmemesi üzerine kendi cinsel organını çıkartıp tükürüklediği, mağdurenin külodunu indirerek anal bölgesine cinsel organını sürttüğü kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; mağdurenin kollukta alınan ifadesinde eylemi popoya sürtünme şeklinde tarif etmesi, şikayetçi…’in mağdureyle yaptığı görüşmede suça sürüklenen çocuğun eylemini popoya sokmaya çalışma şeklinde kendisine anlattığına yönelik beyanı, akut fiili … bulgusu bulunmadığı tespitini içeren anal muayene raporu eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı kabul edilerek kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yönünden; eylemin belirli bir yoğunluğa erişmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyini aşarak re’sen takip edilen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması karşısında, mağdurenin annesinin şikayetten vazgeçmesi halinin suçun takibine ve niteliğine etki etmeyeceği anlaşıldığından mahkemece kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.