YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16095
KARAR NO : 2023/2412
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/487 Esas, 2020/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2020/792 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanları, sanığa böyle bir suç isnadında bulunmasını gerektirir önemli bir neden olmaması ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delillerle kanıtlanması nedeniyle verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdure ile sanığın aynı iş yerinde çalıştığı, sanığın mağdureye çıkma teklifi ettiği, yaklaşık olarak 2 ay önce evine çağırdığı, burada sanığın özel bölgesini mağdurenin özel bölgesine soktuğu, göğüslerine dokunduğu, sanıktan sıvı geldiği, bunları yaparken kendisine “Hoşuna gidiyormu” dediği, mağdurenin bir şey yapmadığı, kendisini eve çağırmadan önce de bir kaç defa da dudağından öptüğü iddiasıyla sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesince toplanan deliller, sanık savunması, mağdure ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın bütün aşamalarda ısrarla üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurenin mahkemede alınan ifadesinde sanıkla cinsel ilişkiye girmediklerini beyan ettiği, mağdurenin alınan iç beden muayenesinde hymende eski ya da yeni yırtık olmadığı, hymenin duhule müsait yapıda olduğunun belirtildiği, dosyadaki tek delilin mağdurenin soruşturma aşamasındaki çelişkili beyanı olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin, tarafsız, her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2020/792 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararında Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.