Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/16588 E. 2023/1251 K. 08.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16588
KARAR NO : 2023/1251
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik mağdura atanan kayyımın temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/409 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/2496 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık müdafiinin ve kayyımın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine; zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan “Sanığın mağdura yönelik eylemlerini değişik zamanlarda birden çok kez gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen hakkında kurulan hükümlerde zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle sonuç cezaların eksik tayin edilmesi, eylemini öz kızına karşı 5237 sayılı …nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması, 15.04.2020 tarih ve 13100 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 Sayılı Kanun’un 10. Maddesi ile TCK’nın 53. Maddesinde yapılan değişikliğin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Ağır CezaMahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/204 Esas, 2022/601 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli, 2022/1842 Esas, 2022/2568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, temsil kayyımı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi
Sanığın üst sınırdan, takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında en üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasına, kurum lehine vekalet ücretine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Suçun sübut bulmadığına, mağdurenin şikayetten vazgeçtiğine, sanığa iftira attığını beyan ettiğine, mağdure hakkında düzenlenen gelişim raporunun da bunu desteklediğine, mağdure ve müştekinin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık hakkında alınan raporun, iletişim tespiti kayıtlarının, mağdure hakkında alınan raporların, tanık …’nin beyanlarının mağdure ve müşteki beyanlarını desteklemediğine, tek delilin beyan olduğuna, intikalin geç olduğuna, sosyal inceleme raporunda müşteki …’ın beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğinin belirtildiğine, kararın hatalı olduğuna, duruşmalı yapılacak inceleme sonucu kararın bozularak sanığın beraati ile tahliyesine karar verilmesine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın öz kızı olan mağdureye karşı birden fazla kez cinsel organını ağzına sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar eylemlerini işlediği, son olarak 19.09.2019 tarihinde gerçekleştirilen eylemin şikayetçi … (Mağdurun üvey annesi) tarafından görüldüğü ve engel olunmaya çalışıldığı, bu hususun soruşturma aşamasındaki mağdure ve …’ın ayrıntıları beyanları ile sabit olduğu, sanığın adli raporunun da (Sanığın göğsünde meme başı üzerinde 4-5 cm.lik ekimozlar olduğu, peniste 2 cm.lik abrazyon olduğu) mağdure beyanlarını (Babam bu sabah elbiselerini çıkardı ve billiğini ağzıma soktu, benim de elbiselerimi çıkardı, bunu yaparken annem gördü, babamın billiğine bıçak batırdı ve çizik oldu) desteklediği, sanığın öz kızı mağdureye karşı birden fazla kez nitelikli olarak cinsel istismarda bulunduğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Temsil kayyımının Temyiz isteği Yönünden
Kayden 10.09.2005 doğumlu olup İlk Derece Mahkemesinde ifadesinin alındığı 01.07.2022 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurenin olaydan dolayı sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye atanan temsil kayyımının temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Açıklanan nedenle Tebliğname’de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Temsil Kayyımının Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle temsil kayyımının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/1842 Esas, 2022/2568 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023. tarihinde karar verildi.