YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5455
KARAR NO : 2023/1366
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine
Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.
Temsil kayyımı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.10.2017 tarih ve 2017/4616 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuşa teşvik suçlarından cezalandırılması talep edilmiştir.
2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.10.2020 tarih ve 2017/456 Esas, 2020/228 Karar sayılı kararı ile sanıkların üzerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 31.12.2020 tarihli ve 2020/2110 Esas, 2020/2681 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
4. Dava dosyası Yargıtay Cumuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2022 tarihli ve 2022/30875 numaralı tebliğnamesi ile red- onama görüşlü olarak Dairemize gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıkların atılı suçu işlediğine dair vicdani kanaate yeterli deliller mevcut olduğuna ve yaşanan olayın mağdurda meydana getirdiği travmatik etkiler ve sanıkların işlediği fiil nedeniyle pişmanlık göstermemesi hususları göz önüne alındığında üst hadden ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi
Mağdurenin her ne kadar anne ve babasından şikayetçi olmadığını beyan etse de aldırılan raporlardan görüldüğü üzere mağdurenin rıza açıklamaya muktedir olmadığına, sanıklar hakkındaki şikayet hususunun devam ettiğine ve katılma taleplerinin olduğuna, mağdurenin sanık anne ve babasının mağdureye karşı cinsel istismar suçunu işlediğine ve mağdureyi fuhuşa teşvik ettiğine dair dosyada mahkumiyet kararı vermeye yeterli tanık beyanları ve kolluk tutanakları bulunmasına rağmen sanıklar hakkında yeterli delil yokluğundan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
C. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdure vekili vermiş olduğu temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmemiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesi’nin Kabulü
İlk derece mahkemesince; “…Her ne kadar sanıklar … ve … hakkında çocukları fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı” suçlarından TCK’nın 103/1-2, 39/1, 43/1, 227/1-4-5, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılış ise de; bu iddianın sanık …’nin yanına sanık …’in götürülmesi ve sanık …’nin sanık …’den mağdureyi getirmesine dayandığı, Bu konuda sanıkların alınan savunmalarında inkara yönelik savunmalar yaptıkları, sanık …’nin talebine sanık …’in olumsuz cevap verdiği, bu durumda mağdureyi fuhşa sevk ettiğinden bahsedilemeyeceği, sanık …’nin sanık … ile de cinsel ilişkiye girmediğini belirttiği, sanık …’nin sadece mağdureyi öptüğü olayın sübuta erdiği, onun haricinde mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğine dair somut delilin bulunmadığı, sanık …’nın gerçekleştirdiği fuhuş suçları bakımından mağdurenin anne ve babası olan sanıklar … ve …’in haberdar olduğuna dair delilin de bulunmadığı hususları dikkate alındığında sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri konusunda yeterli delilin bulunmadığı anlaşılarak beraatlerine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçeleriyle sanıklar hakkında beraat kararı vermiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 31.12.2020 tarihli ve 2020/2110 Esas, 2020/2681 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde
5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekili temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekili ile Temsil Kayyımının Temyiz Taleblerinin İncelenmesinde
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile temsil kayyımının temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde;
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,
B. Katılan Bakanlık ile Temsil Kayyımının Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde;
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 31.12.2020 tarihli ve 2020/2110 Esas, 2020/2681 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve temsil kayyımınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.