YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6202
KARAR NO : 2022/10647
KARAR TARİHİ : 29.11.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2020 gün ve 2019/579 Esas, 2020/492 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden ilk derece mahkemesince hükmedilmeyen ve ilk kez Bölge Adliye Mahkemesince verilen TCK’nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/5. madde ve fıkrası gereğince takdiren 1 yıl 3 ay süreyle bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanması şeklinde sanık aleyhine uygulamayla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, 5271 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 286/2. maddesinde sınırlı olarak sayılan kararlardan olmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli 2018/11 – 38 Esas – 2018/113 Kararı da göz önüne alınarak temyiz yasa yoluna tabi olduğuna karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık savunması, katılan beyanı, incelenen CD kayıtlarına ve tüm dosya kapsamında göre, izinsiz gösteri yürüşü nedeniyle gözaltına alınan katılanın araca bindirilmek istendiğinde sağ bacağını araca dayayarak direnmesi üzerine müdahalede bulunan polis memuru sanığın katılanın sol kalçasından itelemesi ile birlikte araca alındığı, sanığın eyleminin eliyle ittirme şeklinde gerçekleştiği, katılanın kalçasını sıkma, tutma, okşama gibi bir durumun söz konusu olmadığı, sanığın eyleminin herhangi bir cinsel amaç olmaksızın zor kullanma sınırında katılanın araca alınmasına ilişkin olduğunun belirgin ve savunma ile uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesinin kabulünde eylemin cinsel saikle gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.12.2021 gün ve 2020/1083 Esas, 2021/1274 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.