YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6218
KARAR NO : 2023/5328
KARAR TARİHİ : 19.09.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3278 E., 2020/1402 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2019/3278 Esas, 2020/1402 Karar sayılı kararının, katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklinde düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinde “Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki düzenlemeye göre İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf talebi hakkında Bölge Adli Mahkemesince esastan ret kararı verilmiş olmasına rağmen, hükmün niteliğine uymayacak şekilde katılan mağdur vekilince verilen temyiz dilekçesinde suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan dolayı cezası tayin edilirken üst sınırdan ceza miktarının belirlenmesi gerektiğine ilişkin temyizin temyiz sebebi olarak sayılmayacağı anlaşılmakla, Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.