Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/6539 E. 2023/1033 K. 01.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6539
KARAR NO : 2023/1033
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2013 tarihli ve 2013/720 numaralı iddianamesi ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2013/327 Esas, 2014/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kahramanmaraş 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2013/327 Esas, 2014/673 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2257 Esas, 2021/3774 Karar sayılı kararı ile sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz suçunun basit yargılama usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı doğrultusunda basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara sanığın itiraz etmesi üzerine genel hükümlere göre yürütülen yargılama sonucunda Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/905 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kendisine haksız yere ceza verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan beyanları, arama kayıtları, sanığın katılanı aradığı hatta dair abonmanlık sözleşmesinde bulunan imzanın sanığın eli ürünü olduğuna dair bilirkişi raporu, suçtan kurtulmaya yönelik savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait telefonunu sık sık arayarak ‘Seninle birlikte olmak istiyorum, seninle yatmak istiyorum, seninle sevişmek istiyorum.’ şeklindeki cinsel taciz içeren sözler sarf ettiği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığı ve içeriğinde suç tarihinin 17.01.2013 yerine 16.01.2012 günü olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. 28.06.2014 günü yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6545 sayılı Kanun) ile ‘Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle’ şeklindeki nitelikli hal, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendine eklenmiştir. Temyiz incelemesine konu suç, 17.01.2013 tarihinde işlenmiş olup bu tarihin 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten önce olduğu açıktır. Mahkemenin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan düzenlemeye göre hüküm kurması gerekirken suçta kanunilik ilkesine muhalefet ederek aleyhe değişiklik getiren aynı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince temel cezayı artırma yoluna gitmesi isabetli olmamıştır; ancak sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı korunduğu için söz konusu hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında katılana ait hattı 16.01.2013 günü saat 20.00’da başlayıp 17.01.2013 günü saat 01.00’da sonra erecek şekilde birçok defa arayıp “Seninle birlikte olmak isiyorum, seninle yatmak istiyorum, seni istiyorum, seninle sevişmek istiyorum.” şeklindeki cinsel taciz içerikli konuşmalarda bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç artırımı yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde; katılanın istikrarlı beyanları, sanık savunmaları, katılanın arandığı hatta ait abonmanlık sözleşmesinde bulunan imzanın sanığa ait olduğuna dair bilirkişi raporu, sanığa ait hattan katılanın arandığını gösteren iletişim kayıtları nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş. 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/905 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.