YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8061
KARAR NO : 2023/8486
KARAR TARİHİ : 14.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2498 E., 2020/1501 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2018/175 Esas, 2018/302 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine kararı verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2018/2498 Esas, 2020/1501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2022 tarihli ve 9-2021/46195 sayılı temyiz ret görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
İstinaf başvurusundaki hususları tekrarla dosya kapsamı ve soruşturma evrakı incelendiğinde sanığın eyleminin kanunda yer alan suç tanımına uyduğu, bu nedenle eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, usul ve kanuna aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mahkemece ”…Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle mahkememizde kamu davası açılmış ve sanık … ile mağdur çocuğun nişanlandırılmış olmaları çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına teşebbüs mahiyetinde olduğu ileri sürülmüş ise de; sanık … ile mağdur çocuğun nişanlandırılmış olmalarının söz konusu suçların oluştuğunu göstermediği, eylemin olsa olsa bu suçlar yönünde hazırlık hareketi mahiyetinde olabileceği, kanunun bu suçlar yönünden teşebbüs aşamasına varmayan hazırlık hareketlerine ceza öngörmediği, nişanlanma mağdurun çocuk yaşta olduğu bir dönemde yapılsa dahi evlenmenin ve fiili birlikteliğin ne zaman olacağının belirsiz olduğu bir durumda sanık … ile mağdur çocuğun bir araya gelmemeleri nedeniyle teşebbüs niteliğinde bir fiilden bahsedilemeyeceği, teşebbüsten bahsedebilmek için örneğin mağdur çocuk ile sanık …’in aynı yerde bir araya gelmeleri ve mağdurun cinsel istismara maruz kalması gibi olayların meydana gelmesi gerektiği ancak somut olayda böyle bir olay meydana gelmediği gibi iddianamede de böyle bir hususun iddia edilmediği, böylece sanık …’e yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle…” şeklindeki gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. GEREKÇE
1. Katılan Bakanlık vekilinin gerekçe içeren istinaf başvuru dilekçesine atıf yaparak temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, Tebliğname’de katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2018/2498 Esas, 2020/1501 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.12.2023 tarihinde karar verildi.