YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8590
KARAR NO : 2023/2383
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2014/164 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2014/164 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararının sanık müdafii, mağdure Sedef vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2016/10866 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması konusunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/240 Esas, 2021/323 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın suçu işlediğine yeterli delil bulunmadığına, aleyhe olan hususları kabul etmediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “*******, Mağdurelerin … **** **** Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenci oldukları, mağdure … *****’ın 19/02/2014 tarihinde sabah 07:25 sıralarında okula gitmek için … … hatlı dolmuşa bindiği, dolmuştaki tekli koltuğa oturduğu, dolmuşta ayakta seyahat eden birçok yolcunun olduğu, ayakta seyahat eden yolculardan … *****’nın mağdure …’in oturduğu koltuğa yanaşarak ayaktaki yolcuların çok sıkışık olmamasına rağmen, cinsel organını mağdurenin koluna değdirdiği, mağdurenin rahatsız olduğundan oturduğu koltuğu değiştirerek dolmuşun arkasında boşalan bir koltuğa oturduğu, sanığın mağdurenin yanında ve boş olan koltuğa oturduğu, mağdurenin bunun üzerine tekrar boşalan ilk oturduğu tekli koltuğa geri döndüğü, aynı dolmuşta bulunan arkadaşı mağdure Sedef *****’ın, mağdure …’in boşalttığı arka koltukta sanığın yanına oturduğu, sanığın mağdurenin bacağına dokunup okşamaya başladığı, bunun üzerine mağdurenin yanlışlık olmuştur diye toparlandığı, ancak sanığın tekrar eliyle mağdure Sedef’in bacağını okşamaya devam ettiği, bunun üzerine mağdurelerin minibüsten indikleri, inince mağdure … *****’ın sanığa elindeki müzik aleti ile sırtına ve göğsüne vurarak “senin ağzına sı…m” diyerek bağırdığı, bunun üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, iddia, savunma, katılanlar Sedef **** ve … ***** ile tanık … … *****’ın birbirini tamamlayıcı ve doğrulayıcı samimi anlatımları, canlı teşhis tutanağı, 03/03/2014 günlü tutanak, müşteki beyanları, raporlar, tutanaklar ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmıştır.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE DEĞERLENDİRİLMESİ, Yasaya aykırı yöntemlerle elde edilen ve hükme esas olan herhangi bir delil mevcut değildir.
GEREKÇE: İddia, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları,Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2016/10866 esas 2021/1077 karar sayılı bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; sanık aşamalarda atılı suçu kabul etmemiş ise de mağdure … ***** ile tanık … … *****’ın birbirini tamamlayıcı ve doğrulayıcı beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasının kabul edilmesinin mümkün olmadığı, neticeten 05/12/2013 günü saat 07:30 ve 19/02/2014 günü saat 07:30 sıralarında 24/03/1997 doğumlu … *****’a karşı minibüste bacağını okşamak ve cinsel organını koluna kasten değdirmek suretiyle cinsel istismar şeklinde gerçekleşen eylemin sanık tarafından işlendiğinin iddia, savunma, mağdure … **** ile tanık … … *****’ın birbirini tamamlayıcı ve doğrulayıcı samimi anlatımları, canlı teşhis tutanağı, dizi no 11 deki tutanak, müşteki beyanları, raporlar, tutanaklar ve sair tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, sabit görülen eyleminin 5237 sayılı TCK nın 103/1-a, maddesindeki tek bir cinsel istismar suçunu oluşturduğu kanaati ile sanığın TCK 103/1-a, 62/1, 53, 63. Maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu görülmüştür.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/240 Esas, 2021/323 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.