YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9638
KARAR NO : 2023/5195
KARAR TARİHİ : 14.09.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/277 E., 2022/128 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2014 tarihli ve 2011/270 Esas, 2014/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 103 üncü maddesi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 3 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2014 tarihli ve 2011/270 Esas, 2014/38 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2017/2191 Esas, 2021/3244 Karar sayılı kararı ile; “Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, apartman komşusu olan on beş yaşından küçük mağdureye binanın merdiven boşluğunda sarılarak öpmeye çalışması şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu ve ertesi gün balkonda gördüğü mağdureye birlikte yatma teklifinde bulunması eyleminin ise aynı Kanunun 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, her iki suçun kapsamı ve uygulama koşulları itibarıyla ayrı suçlar olup, birbirine teselsül etmeyeceği gözetilerek hükümler kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına” karar verilmiştir.
3. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/277 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 28.12.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesiyle değişiklik öncesi haliyle 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Atılı suçun sübut bulmadığına, mahkumiyet için yeterli delil olmadığına ilişkin olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan … ile sanık …’nin aynı binada balkonları yan yana olacak şekilde komşu oldukları,19.07.2011 tarihinden yaklaşık bir hafta önce katılan …’nın apartmanın merdiveninde tek başına otururken sanığın katılan mağdurenin yanına gittiği, katılan mağdureye neden moralinin bozuk olduğunu sorduğu, katılan mağdurenin moralinin gerçekten bozuk olduğunu söylemesi üzerine sanığın katılan mağdureye yaklaşarak “Gel abinin omzunda ağla” dediği, bunu söylerken katılan mağdurenin beline dokunduğu ve kendine doğru çektiği, katılan mağdurenin “Sen ne yapıyorsun” diye sert çıkıp sanığı ittiği, bunun üzerine sanığın “Ben senin ağabeyinim sana bir şey yapmayacağım” dediği, daha sonra katılan mağdurenin belinden tutup kendine doğru çektiği, dudağından öpmeye çalıştığı, katılan mağdurenin itmesi nedeniyle öpemediği, daha sonra katılan mağdurenin oturdukları daireye çıktığı, bir sonraki gün katılan mağdurenin balkonda otururken sanığın yan tarafta oturduğu evin balkonundan katılan mağdureye “Gel yalnızım, birlikte sigara içelim, birlikte yatarız, odunluğa inelim, orada iki dakika bana ver, eğleneceğiz, güzel zaman geçireceğiz, sana iki paket sigara alacağım” dediği, katılan mağdurenin kabul etmemesi üzerine katılan mağdureye “Seni mahalleye karşı rezil ederim” şeklinde söz söylediği haliyle olay kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçunun Temyiz İncelemesinde
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Cinsel Taciz Suçunun Temyiz İncelemesinde
1. Sanık hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi mahkumiyet tarihi olan 11.02.2014 tarihinden ikinci mahkumiyet tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/277 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/277 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2023 tarihinde karar verildi.