Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/1820 E. 2023/8242 K. 11.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1820
KARAR NO : 2023/8242
KARAR TARİHİ : 11.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/250 E., 2023/10 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/294 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/294 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/22075 Esas, 2021/7646 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/250 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan davada 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince ”Sanığın katılanın eşi … adına kayıtlı ancak katılanın kullanımında olan GSM hattını arayarak ‘aşkım benimle evlenir misin , seni seviyorum., seninle s.,kişelim mi’ gibi sözlerle rahatsız ettiği , katılanın eşi tanık …’nın sanık aradığında telefonu aldığını sanığın eşi ile cinsel ilişkiye girdiğini onunla evlenmek istediğini huzurda ifade edemeyeceği birçok cinsel içerikli ifadeler kullandığını belirttiği, sanığın soruşturma ifadesinde katılanı aramadığını söylediği kovuşturma aşamasında katılanı yanlışlıkla aradığını rahatsız etme amacının olmadığını söylediği böylece suçu tevilli yolla ikrar ettiği katılanın sanığa iftira etmesi için bir nedenin bulunmadığı sanığın böylece cinsel taciz suçunu işlediğinin sabit olduğu İstanbul Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği ve sanığın kastını yoğunluğu taciz eyleminin niteliği dikkate alınarak suçun işlenmesindeki özellikler suç konusunun önemle değeri, suçun işleniş şekli, suçun işleniş biçimi dikkate alınarak teşdiden ve sanığın kasıtlı suçtan sabıkasız oluşu dikkate alınarak adli para cezası tercih edilerek sanığın takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK 105/1-1 cümle gereğince sabit olmakla suçun işlenmesindeki özellikler suç konusunun önemle değeri, suçun işleniş şekli, suçun işleniş biçimi dikkate alınarak teşdiden ve sanığın kasıtlı suçtan sabıkasız oluşu dikkate alınarak adli para cezası tercih edilerek sanığın takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, sanığın eylemini aynı katılana karşı birden fazla kez işlediği anlaşıldığından TCK’nın 43/1 maddesi gereğince sanığa verilen cezanda taktiren 1/4 oranında artırım uygulanmasına, sanığa verilecek cezanın geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak hakkında TCK 62. Maddesi gereğince verilen cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçundan basit yargılama usulünün uygulandığından 5271 sayılı CMK’nun 251/3 maddesinin son cümlesi uyarınca sonuç cezasından 1/4 oranında indirim yapılmasına, hükmolunan cezanın türü itibariyle yasal şartları oluşmayan TCK 51,53 Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın sabıkasız kişiliği, duruşmada gözlemlenen ve tutanaklara yansıyan tutum ve davranışlarına göre bilerek suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat getirilmiş olması dikkate alınarak CMK 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, CMK 231/8 maddesi gereğince uyarınca sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük olmadan geçirilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklindeki gerekçeyle düşme kararı verilmiştir.

IV GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre takdir kılınmış düşme kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/250 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından sunulan temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.