YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/331
KARAR NO : 2023/2490
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2012/589 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi ile 53 üncü madde uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2015/1299 Esas, 2018/419 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureye yönelik eylemini, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği ve 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2018/240 Esas, 2018/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü madde uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2021/13325 Esas, 2022/2932 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası dosya kapsamına göre sarkıntılık düzeyini aşan eylemle ilgili öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 12 ve 5271 sayılı Kanun’un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/187 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddenin birinci fıkrası ile 53 üncü madde uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.01.2023 tarih 9-2022/151513 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın hile, cebir, tehdit veya iradeyi etkileyen herhangi bir yola başvurmadığı gibi katılanın beyanlarında da görüleceği gibi sanıkla mağdure arasında herhangi bir birlikteliğinde yaşanmadığına, ayrıca sanığın mağdurenin yaşı konusunda esaslı bir hataya düştüğüne ve sanığın 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu madde hükmünden faydalanması gerektiğine yöneliktir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında üst sınırdan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine sanığa alt sınırdan hapis cezası verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine ve hükmün bozulması istemine yöneliktir.
C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın tutum ve davranışların ağırlığı ile suç tarihindeki mağdurenin yaşı gözetilerek sanık hakkında üst sınırdan hapis cezası verilmesine, ayrıca mahkemenin kurduğu mahkumiyet hükmü nedeniyle Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, arkadaşına ait daire ile eniştesine ait iş yerinde konakladıkları süre içerisinde, gönül ilişkisi yaşadığı mağdure ile öpüşüp sevişerek, aynı yatakta sabahladığı ve mağdureye karşı cinsel istismar eylemlerini bu şekilde gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın aşamalardaki beyanlarında mağdurenin yaşını on yedi olarak bildiğine yönelik savunması, mağdurenin 12.03.2013 tarihli mahkeme beyanında sanığın kendisine yaşını sorduğunda yaşının on beş olduğunu söylediğine yönelik ifadesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Dosya kapsamı mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak temel cezada alt sınırdan uzaklaşması istemine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
3. 5271 sayılı Kanun’un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
4. Bozma gerekçemize göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenle Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/187 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmeyip sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.