Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/3752 E. 2023/4218 K. 13.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3752
KARAR NO : 2023/4218
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1513 E., 2022/1516 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği görüşüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2021/334 Esas ve 2022/255 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureler Nilsu ve Zeynep’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca mağdure sayısınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, müstehcenlik suçundan ise aynı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mağdure sayısınca 7 ay 15 gün hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1513 Esas, 2022/1516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine ve müstehcenlik suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerine kaldırılarak sanığın müstehcenlik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mağdure sayısınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Katılan mağdureler ile anneleri olan katılan …’ın beyanları arasında çelişki olduğu, dosyada olayı katılan mağdurelerden dinleyen tanıkların anlatımları tekrarlar nitelikteki beyanları dışında delil bulunmadığı, sanık ile katılan mağdurelerin anneleri arasında boşanma durumundan dolayı husumet olduğu, çelişkiler değerlendirildiğinde kabul etmemekle birlikte en azından çocuğun cinsel istismarı suçunun sarkıntılık aşamasında kaldığı, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine yeterli somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil bulunmadığı, bu gerekçelerle beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın kovuşturma safhasında vermiş olduğu ikrar niteliğindeki ifade de dikkate alınarak katılan mağdurelerin beyanları doğrultusunda müstehcenlik suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın soruşturma safhasında müdafii nezaretinde vermiş olduğu ifadesinde üzerine atılı suçları ikrar ettiği, nitekim kovuşturma safhasında vermiş olduğu ifadesinde de tevil yollu ikrarda bulunduğu, katılan mağdurelerin de aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerine porno izlettiklerini açıkça belirttikleri, sanığın müstehcenlik suçundan cezalandırılması ve hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan daha üst sınırdan mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 2015 ile 2021 yılları arasında değişik tarihlerde, öz kızları olan katılan mağdureleri tehdit ederek giysilerini çıkardığı, göğüslerini ellediği ve dudaklarından öptüğü, kendi cinsel organını tutturduğu ve katılan mağdurelerin kalçalarına sürttüğü, ayrıca cinsel organını katılan mağdurelerin ağzına soktuğu, gene değişik tarihlerde katılan mağdurelere hem tek başlarına olduklarında hem de birlikte olduklarında müstehcen porno görüntüler izlettiği, bu suretle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarını işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan mağdurelere yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan mağdurelere yönelik farklı zamanlarda müstehcen porno niteliğindeki görüntüleri seyrettirdiği iddiası ile açılan kamu davası sonucu yerel mahkemece mahkûmiyet kararı verilmiş ise de; porno görüntü seyrederken çocukları olan katılan mağdurelerin de yazıhane olarak kullandıkları odaya girip görüntüleri izlediğini sonradan farkettiğini savunan sanığın seyrettirdiği iddia olunan porno nitelikteki görüntülerin ele geçirilememesi sebebiyle seyredilen görüntülerin müstehcenlik niteliği taşıyıp taşımadığının tespitinin mümkün olmaması sebebiyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın suçunun ispatlanamadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mağdure sayısınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2015 yılı ile 2021 yılı Haziran ayı arasında” yerine “19.06.2021” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
A. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Katılan mağdurelerin aşamalardaki benzer nitelikteki beyanları, katılan … ve tanık anlatımları, ikrar içeren savunma ve tüm dosya kapsamı karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ile katılan mağduler vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1513 Esas, 2022/1516 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdureler vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2023 tarihinde karar verildi.