YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4940
KARAR NO : 2023/3721
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/229 E., 2023/15 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2015/257 Esas, 2018/90 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2019/422 Esas, 2019/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/28786 Esas, 2022/9076 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın değişik zamanlarda on dört yaşındaki mağdureye yönelik istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemlerin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gerekçesiye bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/229 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi
Sanığın atılı suçu işlediğine dair yalan söylemeyi alışkanlık haline getirmiş mağdurenin beyanları dışında delil olmadığına, alınan raporun da mağdurenin iddialarını doğrulamadığına, talep etmiş olmalarına rağmen mağdurenin yaşı konusunda Mahkemece gözlem, tespit yapılmadığına, mağdure hakkında rapor düzenleyen doktorlar duruşmada dinlenmeden karar verildiğine, mağdurenin zorunlu olmasına rağmen emniyet ifadesi alınırken pedagog bulunmadığı ve görüntü ses kaydı alınmadığına, aynı şekilde Mahkeme ifadesi alınırken de görüntü ve ses kaydı yapılmadığına, mağdurenin tekrar dinlenmesi gerektiğine, sanığın evi ile mağdurenin ev tarifinin birbirine uymadığına, evde bulunduğunu belirttiği eşyaların dışarıdan bakınca görülen eşyalar olduğuna ancak evin içine girince görülecek eşyalardan bahsetmediklerine, sanık ile mağdurenin annesi arasında husumet olduğuna, ayrıca katılan … hakkında adil yargılamayı ihlal suçundan başlatılan soruşturma dosyasının akıbetinin Mahkemece sorulmadığına, sanığın mağdureye fiziksel temasta bulunmadığına, kabul anlamına gelmemek koşuluyla sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Mahkemece, sanığın olay tarihinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdure ile 2015 yılı Şubat ayı içerisinde sosyal paylaşım sitesi (facebook) üzerinden tanışarak arkadaş oldukları, sanığın katılan mağdureyi 2015 yılı Şubat ayı içerisinde evine davet ettiği, mağdurenin öneriyi kabul ederek sanığın evine gittiği, sanığın eve gelen katılan mağdure ile bir süre seviştikten sonra cinsel ilişkiye girmek
istediğini söylediği, tereddüt eden katılan mağdureyi “Bir şey olmaz” diyerek ikna ettikten sonra katılanın hukuken geçerli sayılmayan rızası ile anal yoldan cinsel ilişkide bulundukları, 2015 yılı Mayıs ayı ve 2015 yılı Eylül ayı içerisinde evine davet ettiği katılan mağdure ile rızasıyla yine anal yoldan cinsel ilişkide bulundukları, bir kez de sadece cinsel olarak birleşme olmaksızın cinsel anlamda yakınlık gösterecek surette öpüşmek, sarılma şeklinde seviştiklerinin anlaşıldığı, fakat alınan adli raporda sanığın organ sokma yoluyla istismarda bulunduğunun ispatlanamadığı, öte yandan katılan mağdurenin aşağıda hata hükümlerine dair sanığın savunma içeriklerine göre beyanda bulunulan yaş üzerinde değerlendirilmekle birlikte, elde edilen mernis kayıtlarına göre mağdurenin 12.08.2001 tarihli hastane doğumlu olduğu ve suç tarihi başında (Şubat-2015) 13 yaş 6 ay, suç tarihi sonunda (Eylül-2015) 14 yaş 1 ay olduğu, sanığın bu şekildeki fiilinin 15 yaşından küçük rızası geçerli olmayan katılan mağdureye yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismar suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.
2. Mağdurenin özellikle iffetini de ortaya koyacak şekilde değişmeyen tarzda beyanlarda bulunduğu, nitekim katılan mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektiren sanıkla aralarında önceye veya sonraya dair bir husumetin bulunmadığı ve hatta mağdurenin sanıkla yaşadığı cinsel birlikteliklerin rızasıyla gerçekleştirdiğini ve iradesiyle sanığın evine gittiğine dair beyanlarının hayatın olağan akışı içinde yergilere maruz kalacağını bilmesine mukabil samimi ve dürüstçe ortaya konduğunun kabulü gerektiği, katılan mağdurenin sanıkla birlikteliğin yaşandığı ve sanığın ikameti olan eve dair ayrıntılı tasniflere yer vermesi, ayrıca mağdurenin sanığın kendisinin Anadolu İmam Hatip Lisesi 8 inci sınıf öğrencisi olduğunu bildiği, facebook üzerinde yaşını 2001 olarak girdiği, hesabına ait şifrenin sanık tarafından öğrenildiği beyanları da dikkate alınarak sanığın cinsel ilişkinin yaşanmadığına ve mağdurenin yaşını 16-17 olarak bildiğine yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırı bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/229 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.