YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/609
KARAR NO : 2023/2732
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/319 E., 2022/324 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı (Sanıklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Sanık …)
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2019/257 Esas, 2020/163 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık … hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında, nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.09.2020 tarihli ve 2020/987 Esas, 2020/827 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan kısmen re’sen de istinafa tabi hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümler yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine; sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm açısından ise 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/18832 Esas, 2022/6506 Karar sayılı kararı ile mağdur ile tanık M.K’nin gerek kendi içerisinde gerekse birbirleriyle cinsel ilişkilerin rıza dışı gerçekleştiğine yönelik çelişki içeren beyanları, yargılamaya konu edilen cinsel ilişkilerin zora dayalı gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyet için yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunamamış olması, sanıkların tüm aşamalardaki inkara dayalı savunmaları ile tüm dosya kapsamı karşısında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkûmiyet kararların yerinde olmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/319 Esas, 2022/324 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçlardan beraatlerine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Mağdurenin soruşturma aşamasında olaya ilişkin vermiş olduğu ayrıntılı ve tutarlı beyanları, mağdurenin şikayetini geri çekmesi hususunda tehdit edildiği yönündeki samimi beyanları, mağdurenin iffetini ortaya koyarak iftira atmasını gerektiren bir sebebin bulunmaması karşısında, sanıkların atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Her ne kadar sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık … hakkında da nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanıkların aşamalarda değişmeyen inkara dayalı savunmaları, mağdure ile tanık M.K’nin gerek kendi içerisinde gerekse birbiriyle cinsel ilişkilerin rıza dışı gerçekleştiğine yönelik çelişki içeren beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yargılamaya konu edilen cinsel ilişkilerin zora dayalı gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyet için yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu hali ile sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığı anlaşılmakla, atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/319 Esas, 2022/324 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.