YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6761
KARAR NO : 2023/6281
KARAR TARİHİ : 12.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/314 E., 2023/386 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/272 Esas, 2023/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 17 yıl 12 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/314 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekili ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Suç vasfına ve teşdiden ceza tayini istemine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sübuta ve takdiri indirim sebebinin sanık hakkında tatbiki istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; “Katılanın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında özde değişmeyen biçimde ayrıntılı ve birbirleriyle uyumlu ve samimi anlatımlarda bulunması, katılanın öz babası olan sanığa iftira atması için bir nedenin bulunmaması, olayın ortaya çıkış biçimine, olaya ilişkin kamera görüntülerinin katılanın anlatımı ile uyumlu olmasına ve tüm dosya kapsamına göre mahkememizce hükme esas alınan katılanın aşamalardaki beyanları kapsamında; Sanık …’nın katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle üzerine atılı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nın 103/2. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; yargılama aşamasında değişen ve dönüşen suç vasfı itibariyle sanığın farklı zamanlarda katılana sarılması, göğsünü sıkması, göğsünü okşaması, boynunu öpmesi, cinsel organını parmağı ile okşaması ve sokmaya çalışması, cinsel organını kıyafetleri üzerinden katılana sürtmesi şeklinde gerçekleşe eylemlerinin katılanın beyanlarına göre dört defa gerçekleştiği, katılanın kendisine yönelik cinsel dokunmalarını 5-10 dakika gibi sürelerle tarif ettiği anlaşılmış olup, bu şekilde sanığın çocuğa karşı cinsel arzuları tatmin amacıyla işlenen, vücut dokunulmazlığını ihlal eden eylemlerinin ani ve kesintili olmadığı, süreklilik ve devamlılık arz ettiği, belirli bir yoğunluğa ulaştığı anlaşılmakla çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu…” kabul edilerek sanık hakkında müsnet suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/314 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.10.2023 tarihinde karar verildi.