YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7226
KARAR NO : 2023/8334
KARAR TARİHİ : 12.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/582 E., 2023/93 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 tarihli, 2012/7503 Esas sayılı iddianamesiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli, 2012/396 Esas, 2014/168 Karar sayılı kararı ile, sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.12.2022 tarihli, 2022/9495 Esas, 2022/10995 Karar sayılı kararı ile; ” Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ve müdafiinin lehe yasa hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması hususundaki kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu ve mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken “başkaca yasal ya da takdiri arttırım ya da indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına ” denilmek suretiyle hüküm kurulması” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli, 2023/582 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Katılan mağdurun ve ailesinin çelişkili beyanları dışında başkaca delil bulunmadığı, katılan mağdur ile sanık arasında antrenör ve oyuncu ilişkisi olmadığı halde cezasından artırım yapıldığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde 12 yaşında olan katılan mağdurun, sanığın futbol antrenörlüğü yaptığı Hamle Spor Tesisleri isimli spor tesislerinde futbol okuluna devam ettiği, olay günü saat 09.00 sıralarında sanığın futbol okuluna devam eden diğer çocukları Ümraniye Necip Fazıl mahallesinde bulunan halı sahaya gönderdiği, katılan mağduru ise ”Sen iyi oyuncusun, seni motorsiklet ile götüreceğim” diyerek diğer öğrenciler ile göndermediği, katılan mağdura halı sahanın soyunma odasını kilitlemesi için anahtarı verdiği, katılan mağdurun soyunma odasının kapısını kitleyerek çıktığı esnada sanığın katılan mağdura kontrol ettin mi demesi üzerine katılan mağdurun tekrar soyunma odasına gittiği, sanığın katılan mağdurun peşinden gittikten sonra göbeğini elleyerek bu göbek nedir deyip katılan mağdurun şortunu dizine kadar indirdiği, katılan mağdurun şortunu çekip kaçarak uzaklaştığı ancak sanığın katılan mağdurun peşinden giderek katılan mağdurun göbeğine masaj yaptığı, şortunu ve külodunu indirdiği, sanığın bu eylem esnasında ayrıca kendi eşofmanını da indirdiği, katılan mağdurun cinsel organına dokunup katılan mağdurun da kendi cinsel organına dokunmasını istediği, cinsel organını katılan mağdurun poposuna sürttüğü, katılan mağdurun korkuya kapılarak şortunu ve iç çamaşırını yukarı çekerek olay yerinden kaçtığı şeklinde iddia ve kabul edilen olayda, sanığın olay günü katılan mağduru soyunma odasında görünce “Bu ne göbek” dediğini, formasını şortunun içine soktuğunu, bunun dışında bir şey yapmadığını beyan ederek atılı suçlamayı inkar etse de, katılan mağdurun babasının beyanlarında, oğlu katılan mağdurun kendi isteği ile Hamdi Spor Tesislerindeki futbol okuluna eğitim amacı ile gittiğini, olay günü saat 11.00 sıralarında eve geldiğini, bir daha spor salonuna gitmeyeceğini söylemesi üzerine kendisinin de oğlunun arkadaşları ile kavga etmiş olabileceği düşüncesi ile oğluna bir şey sormadığını, 05.09.2012 günü, oğluna spor salonuna neden gitmek istemediğini sorması üzerine katılan mağdurun futbol öğretmeni sanığın futbol okulundaki öğrencileri başka bir halı sahaya göndermesinden ve spor salonunun tamamen boşalmasından sonra, kendisine karşı eylemlerde bulunduğunu söylemesi, katılan mağdurun da bu yöndeki beyanlarını bütün aşamalarda istikrarlı bir biçimde dile getirmesi, taraflar arasında husumet bulunmadığı da gözetilerek olay tarihinde on iki yaşında bulunan katılan mağdurun sanığa karşı atfı cürümde bulunma sebebinin bulunmadığı gerekçeleriyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanığın futbol eğiticisi olduğu gözetilerek cezasından artırım yapıldığı, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı anlaşılmaktadır.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli, 2023/582 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğnanme’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.