Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/7947 E. 2023/6601 K. 23.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7947
KARAR NO : 2023/6601
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/447 E, 2022/477 K
SUÇLAR : Cinsel taciz, hakaret
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık müdafiinin kendisine tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2011/78 Esas, 2011/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve hakaret suçlarından yapılan yargılamada sanığın eylemi kül halinde cinsel taciz suçu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2011/78 Esas, 2011/190 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.11.2014 tarihli ve 2013/3036 Esas, 2014/12527 Karar sayılı kararı ile “… hakaret suçunun işlediği gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet yerine sanığın eylemlerinin bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gerekçesi ile yalnız cinsel taciz suçundan hüküm kurulması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.07.2022 tarihli ve 2021/4835 Esas, 2022/7587 Karar sayılı kararı ile “…temyiz incelenmesinde bozulan ilk karardaki gerekçeye atıf yapılarak yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/447 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı cinsel taciz ve hakaret suçlarının şikayete bağlı olduğu, mağdurenin şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Suçun vasıflandırılmasında hata yapıldığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; “Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik Cinsel Taciz ve Hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, Hakaret ve Cinsel Taciz suçlarının şikayete bağlı olduğu, mağdurun şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle …” ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde
Sanık müdafiinin kendisine tefhim edilen karara karşı, bozma öncesindeki karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde
1. Sanık hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 105 ve 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi mahkumiyet tarihi olan 19.02.2015 tarihi olduğu ve anılan tarihten inceleme gününe kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/447 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.