YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8200
KARAR NO : 2023/5947
KARAR TARİHİ : 04.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/67 E., 2023/182 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/519 Esas, 2022/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/67 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
2021 yılı Temmuz ayında gerçekleştiği iddia edilen eylem bakımından, sanığın mağdure ile arasındaki yaş farkı, kırtasiyecilik yapması nedeniyle çocuklarla bir arada olması, tanık …’nün olayı bir bütün halinde gözlemleyememesi, yine adı geçen tanığın cinsel amacın tayini için farklılılaşan anlatımlarının bulunması, ayrıntılı anlatımda bulunmayan mağdurenin komşuluk ilişkisi çerçevesinde sanığın kötüniyetle yaklaşmadığı kanaatinin hasıl olduğunu ifade etmesi, iddiaya konu olaydan sonra mağdurenin annesine veya tanığa yakınmasının olmaması, böyle bir olay yaşadığını iddia eden mağdurenin Eylül ayında sanığın dükkanına bir defa gitmemesinin gerekmesi, sanığın torunu olan tanık …’nin dükkanda bulunduğu sırada istismar eylemi yapmasının olağan akışa aykırı olması karşısında, sanığın cezai sorumluluğu cihetine gidilemeyeceğine; 2021 yılı Eylül ayındaki iddiaya konu eylem bakımından ise cinsel arzuları tatmin amacıyla bir temas olmadığına, sanığın örtülü ikrarı da bulunmadığına, mağdurenin psikoloğa yaptığı çizimden hareketle eylemin sübut bulduğu değerlendirmesinin yapılamayacağına, anılan eylemde sübut sorunu olduğuna, bu vücut temasının cinsel amaçlı olduğu kabul edilse bile mağdurenin kovuşturma evresindeki ‘…… sürdü, çok kısaydı.’ şeklindeki ifadesine istinaden eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağına, Eylül ayındaki eylemin sübut bulduğu kabul edilse bile Temmuz ayındaki eylem ispat edilemediğinden zincirleme suç artırımının yapılamayacağına, her bir eylem için müstakil değerlendirme yapılarak hukuki niteleme yapılmasının gerektiğine, zincirleme suç ilişkisinin fiili sarkıntılık düzeyinden çıkarmayacağına, hükmün bozularak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi, “…sanığın; 2021 yılı temmuz ayı içerisinde, dükkanına gelen 12 yaşını ikmal etmeyen mağdura yönelik olarak, arkadan sarılmak ve göğüslerine dokunmak şeklinde cinsel saikle eylemler gerçekleştirdiği, bununla birlikte sanığın; 01/09/2021 günü saat 18:30 sıralarında da dükkanına gelen mağdurun dudağından öpmek, tişörtü içerisinden mağdurun göğüslerine dokunmak ve mağdurun poposu ile cinsel bölgesine dokunmak suretiyle bir kez daha mağdura yönelik cinsel saikli eylemler gerçekleştirdiği değerlendirilmekle, bu haliyle sanığın eylemlerinin; kısa süreli, ani ve kesintili olmayıp, belirli bir yoğunluğa ulaşmış ısrarlı eylemler olması hususu dikkate alındığında, sanığın eylemlerinin TCK 103/1-1.cümle ve 103/1-3.cümle maddelerinde belirtilen 12 yaş altındaki mağdura yönelik basit cinsel istismar suçuna vücut vereceğinin kabul edildiği…” şeklindeki kabulüyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/67 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.10.2023 tarihinde karar verildi.