YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8671
KARAR NO : 2023/6200
KARAR TARİHİ : 11.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/730 E., 2022/844 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, Bakanlık vekili
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/12796 Esas, 2022/12175 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2023 tarihli ve KD- 2023/37923 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
İtiraz, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/29822 Esas sayılı iddianamesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü
maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddelerinden dolayı kamu davası açılmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yer almayan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinin uygulanması suretiyle sanığın aynı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, birinci ve üçüncü cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fırkası gereğince cezalandırılmasına karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının hukuka aykırı olması nedenine dayanmaktadır.
II. GEREKÇE
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 23.08.2021 tarihli 2021/29822 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43 ve 53 üncü maddeleri gereğince yargılanıp cezalandırılmasına karar verilmesi talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli 2021/269 Esas, 2022/58 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/730 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
4. Sanık ve müdafii ile Bakanlık vekili süresinde kararı temyiz etmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.09.2022 tarihli 2022/109472 sayılı Tebliğname ile hükmün onanması talep edilmiş, Dairemizin 28.12.2022 tarihli 2022/12796 Esas, 2022/12175 Karar sayılı ilamı ile Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
5. İtiraz konusu ile ilgili yasal düzenleme 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinde yer alan;
”1. Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.
2. Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.
3. Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.
4. Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır” şeklindedir.
6. Somut olayda, sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fırkasının uygulandığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli 2022/12796 Esas, 2022/12175 Karar sayılı onama ilâmının çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli 2022/730 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.10.2023 tarihinde karar verildi.