YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9083
KARAR NO : 2023/7704
KARAR TARİHİ : 23.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1854 E., 2023/683 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih 2017/180 Esas, 2017/266 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası 35 inci maddesinin birinci fıkrası 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarih 2018/667 Esas 2019/446 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/180 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararın sanık … hakkında katılan …’e karşı nitelikli cinsel istismar ve hile kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına sanık hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarih 2018/667 Esas 2019/446 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/24738 Esas, 2022/7558 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın atılı suçlar yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar … Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 15.03.2017 günlü adli rapor ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 19.04.2019 gün ve 2375 karar sayılı rapor arasındaki çelişkinin Adli Tıp Üst Kurulundan alınacak raporla giderilmek suretiyle elde edilen sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde sanık hakkında eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/1854 Esas, 2023/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırıllmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2023 tarih 2023/69382 sayılı Tebliğnamesiyle “Süresi içinde hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz eden sanık müdafiinin CMK’nın 295/1 maddesinde yazılı (7) günlük süreye ilişkin ihtaratı içeren gerekçeli karar tebligat tarihinden itibaren (7) günlük süre geçtikten sonra sebep içeren temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla temyiz isteminin CMK’nın 294/1, 295/1 ve 298. maddeleri gereğince reddi” gerektiği görüşüyle dosya Daire Başkanlığımıza gönderilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ve sanığın cezaî sorumluluğu bulunmadığından bozma istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; “27/12/2016 tarihinde sanık …’ın elektrikli bisikleti ile gezerken daha önceden tanıdığı ve olay tarihinde yedi yaşında olan katılan …’u gezdirmek maksadı ile ikna edip bisikletin arkasına bindirdirerek gezdirdiği, devamında katılan …’u yeni doğmuş bir bebek göstermek bahanesiyle hile ile kandırarak ‘…’ isimli apartmanın bodrum katına indirdiği, burada katılanın eşofman altını ve kilodunu çıkarttığı, katılanın tepki gösterip kaçmak istemesi üzerine sanığın katılanın kolunu tutup cebir uygulamak suretiyle gitmesine izin vermeyip katılana ‘seni öldürürüm’ dediği, sanık kendisi yere uzanmış vaziyette olmak üzere katılan üste gelecek şekilde vajinal yönden katılan ile cinsel olarak birleşmeye çalıştığı ancak gerçekleştiremediği, sanığın bu sefer de ayağa kalktığı ve katılanı öne eğerek anal yoldan ilişkiye girmeye çalıştığı ancak bu kez apartman sakinlerinden tanık …’ın gelmesi sonucu cinsel birleşmeyi yapamadığı, sanık olay yerinden kaçmaya çalışırken tanık … tarafından yakalandığı, Bozma ilamı doğrultusunda sanığın ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınmasına karar verilmiş, ATK Başkanlığı Adli Tıp Birinci Üst Kurulunun 07.02.2023 tarih, 55 sayılı raporu ile sanığın kendisine yükletilen suçlara yönelik ceza ehliyetinin tam olduğu belirtildiği görülmekle; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/180 E, 2017/266 Karar kararı sayılı, sanık … hakkında katılan …’e karşı nitelikli cinsel istismar ve hile kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin CMK 280/2 madde uyarınca kaldırılmasına ve 6763 Sayılı Yasa ile değişik 5237 Sayılı TCK’nın 103/2. maddesinin 2. cümlesi, 103/4,35/1 ve 62/1 maddeleri ile TCK’nın 109/2 ,109/3-f,109/5 ve 62/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına….” şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İlk Derece Mahkemesi gerekçesi, Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmamış; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Temyiz süresine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih 2019/42687 sayılı kararı ve gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 gün içinde ibrazı gerektiğine dair tebliğatta, 7 günlük süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesinin ibraz edilmemesinin sonuçlarının yazılmamış olması nedeniyle sanık müdafiine yapılan tebliğin usulsüz olması nazara alınarak; temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kanaatiyle Tebliğnamedeki temyiz isteminin süredden reddine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/1854 Esas, 2023/683 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.