Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2010/25268 E. 2012/35648 K. 01.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/25268
KARAR NO : 2012/35648
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram tatili ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01/12/2003-01/06/2007 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak aralıksız çalıştığını, bu süre içinde müvekkilinin tüm sözlü isteklerine rağmen fazla mesai ve resmi tatil ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin uzun süredir talep ettiği haklarının tanınmayacağının kendisine 24/05/2007 tarihli görüşmede sözel olarak kesin bir dille ifade edildiğini, bunun üzerine 4857 Sayılı Yasa’nın 24/e maddesi gereğince, ayrıca işyerince sürdürülen son derece hakkaniyet dışı uygulamalar nedeni ile müvekkilinin iş akdinin haklı sebeple feshettiğini, 2003 yılı Aralık ayında 104 saat, 2004 yılında 884 saat, 2005 yılında 530 saat, 2006 yılında 186 saat, 2007 yılında ise 50 saat fazla mesai yaptığını, bunların karşılığının müvekkiline taleplerine rağmen ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının 05/12/2003 tarihinde güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, iş akdini 24/05/2007 tarihli ihtarname ile tek taraflı feshettiğini, bu ihtarnamenin şirkete 03/06/2007 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının tebliğ tarihine kadar çalışmasının sürdüğünü, ihtarnamenin müvekkili şirkete tebliği üzerine işe davet edildiğini ancak davacının hiç bir sebep bildirmeksizin işyerini terk ettiğini, müvekkilinin 01/06/2001, 02/06/2007 ve 03/06/2007 tarihlerinde devamsızlık tutanakları tuttuğunu, 04/06/2007 tarihinde iş akdi fesih tutanağıyla iş akdinin feshedildiğini, davacının iş akdinin müvekkili şirket tarafından sona erdirilmediğini, davacının işyerinden ayrılmasından hemen sonra Haziran ayında başka bir işyerinde daha iyi şartlarla iş bulduğu için ayrıldığını, bu durumda kıdem tazminatı talep hakkı bulunmadığını, müvekkili işyerinde 3 vardiya çalışma yapıldığını, her vardiyada 1 saat yemek molası ve ara dinlenme olduğunu, vardiyalı çalışma olan bir işyerinde fazla çalışmadan bahsedilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının iş sözleşmesini feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ve bilirkişi raporu doğrultusunda diğer alacaklarının kısmen kabulüne ilişkin hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2-Davacının fazla mesai ücret alacağı ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla mesai ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 2003 yılı Aralık ayında 104 saat, 2004 yılında 884 saat, 2005 yılında 530 saat, 2006 yılında 186 saat, 2007 yılında ise 50 saat fazla mesai yaptığını belirterek talebini sınırlandırmıştır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise tanık anlatımları yanında davacının sunduğu güvenlik raporlarına istinaden davacının yaz döneminde haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek 2004 yılı için 432 saat, 2005 yılı için 288 saat, 2006 yılı için 288 saat ve 2007 yılı için 96 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiş olup, rapordaki hesaplamada 2006 ve 2007 yılları itibari ile davacının talebi aşılmıştır. 1086 sayılı HUMK’nun 74.(6100 sayılı HMK’nın 26.) maddesi uyarınca talebin aşılması sureti ile fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.