Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/17766 E. 2014/21866 K. 25.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17766
KARAR NO : 2014/21866
KARAR TARİHİ : 25.06.2014

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/03/2012
NUMARASI : 2011/286-2012/80

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir.
Somut olayda, dava dilekçesinde davacının çalışmaya başlangıç saati 08.30 olarak belirtildiği halde talep aşılarak saat 08.00’da çalışmaya başladığı kabul edilerek hesaplama yapılması ve bu hatalı hesaba binaen hüküm tesisi isabetsizdir.
3- Davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarı da taraflar arasında ihtilaflıdır.
Davanın 3.642,00 TL’lık kısmının zamanaşımı nedeniyle reddedildiği dikkate alındığında bu rakam üzerinden AAÜT’ne göre nisbi biçimde hesaplanarak hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti miktarı 437,04 TL olmasına karşın eksik biçimde
415,00 TL’na hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.