Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/18664 E. 2014/21769 K. 25.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18664
KARAR NO : 2014/21769
KARAR TARİHİ : 25.06.2014

MAHKEMESİ : SULTANHİSAR(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/03/2012
NUMARASI : 2009/89-2012/33

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücretli izin parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili; müvekkilinin davalı Belediyede 15/05/2000 tarihinde geçici işçi statüsüyle işe başladığını, bu dönemde asgari ücretle senede 1 ay işten ayrılıp sonra tekrar işe başlama şeklinde 2002 yılı sonuna kadar çalıştığını, 2004 yılı Mayıs ayında ise Belediye hizmetleri için yapılan hizmet alımı ihalesini kazanan firmada çalışmaya başladığını, çalışmanın işten çıkarıldığı güne kadar devam ettiğini, bu firmanın U., sonraki yıllarda A., son olarak da davalı Y.Ltd. Şti.leri olduğunu, bu firmaların sermaye ortakları aynı olan ancak zaman zaman ismi değişen firmalar olduğunu, aynı firmalar olarak bağlarının devam ettiğini, müvekkilinin 01.06.2009 tarihine kadar davalı firmada çalıştığını, bu tarih itibariyle bir süre verilmeyerek ve bir neden göstermeksizin işten çıkartıldığını, kendine herhangi bir,ödemede yapılmadığını, müvekkilinin işten çıkarılma nedeninin resmiyette görünmese bile siyasi olduğunu, 29.03.2009 tarihinde yapılan yerel seçimlerde bir başka adayın başkanlığı kazandığını, asıl işveren tarafından alt işveren şirketten daha önceki dönemde çalıştırılan işçilerin çıkarılmasının istenildiğini, alt işveren de bu isteği yerine getirdiğini müvekkilinin herhangi bir siyasi yön olmaksızın büyük fedakarlıkla çalıştığını, müvekkilini ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, davalı belediyenin asıl işveren, davalı şirket ise alt işveren olduğunu, Belediyenin kendi yapacağı işleri ihale suretiyle davalı firmaya yaptırdığını, tüm hak ve alacaklarından her iki davalının müteselsilen sorumlu olduklarını beyanla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, ve ücretli izin parası olmak üzere toplam 4.000,00 TL. tazminat alacağının faizi ile davalılardan müteselsilen tazmin ve tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı Belediye temyiz etmiştir
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).
Somut olayda; fazla mesai tespiti tanık beyanlarına dayanmaktadır. Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda makul bir oranda indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.