YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/21233
KARAR NO : 2014/20213
KARAR TARİHİ : 18.06.2014

MAHKEMESİ : İZMİR 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/05/2012
NUMARASI : 2010/414-2012/453

DAVA :Davacı, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalının iş akdinde düzenlenen rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek, cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davalının ileri sürdüğü gibi sır saklama ve şirketin iştigal konularında rekabet etmeme yükümlülüklerine aykırı hareket etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasında, uyuşmazlığın çözümünde hangi mahkemenin görevli olduğu konusunda ihtilaf bulunmaktadır.
Somut olayda davacı, davalının iş akdinde düzenlenen rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek, cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esastan reddine karar verilmiştir.
Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27/02/2013 tarih ve 2012/9-854 E – 2013/292 K sayılı kararında özetle; işçi ile işveren arasında olsa dahi rekabet yasağından kaynaklanan davaların mutlak ticari dava niteliğinde bulunduğu, mutlak ticari davalara bakma görevinin ise Ticaret Mahkemesine ait olduğu belirtilmiştir.
İş bu davanın rekabet yasağından kaynaklanan bir dava olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yukarıda belirtilen kararı karşısında, mahkemece Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.