Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/33800 E. 2014/22256 K. 30.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/33800
KARAR NO : 2014/22256
KARAR TARİHİ : 30.06.2014

MAHKEMESİ : KONYA 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/07/2012
NUMARASI : 2009/85-2012/699

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde torna ve bakım elemanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, alacakları için icra takibi yaptığını ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürüp davalının Konya 14.İcra Müdürlüğünün 2009/4041 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazının iptali ile davalı şirketin %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 04.04.2009-06.04.2009-07.04.2009 tarihlerinde mazeretsiz olarak iş yerine gelmediğini, tutanak tutulduğunu, mazereti varsa bildirmesi aksi halde iş akdinin feshedileceğini ihtarname ile bildirildiğini, davacının önceden de devamsızlığı olduğunu, icra takibinde de haksız olduğunu, yıllık ücretlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını, tüm hafta tatillerini kullandığını, günde 4-5 saat fazla çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının asgari ücret ile çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, iş sözleşmesini haklı nedenle fesh ettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı bu konuda yapılan itirazın iptali gerekeceği, yine fazla mesai ile yıllık izin ücreti ve ücret alacağına ilişkin itirazların da iptali gerektiği, hafta tatili ve fazlaya ilişkin kısımların ispatlanmadığı, yine icra inkâr tazminatına ilişkin taleplerin de reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı torna ve bakım elemanı olarak aylık ücretinin net 765,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Dinlenen tanıklardan biri davacının ne kadar ücret aldığını bilmediğini söylerken diğer tanıklar asgari ücret aldığını belirtmişlerdir.
Mahkemece davacınn ücreti asgari ücret kabul edilmiş ise de yapılan araştırma bu sonuca ulaşmada yeterli değildir.
Mahkemece davacının çalışma dönemi ve görevi belirtilerek ilgili sendikalarla, işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılıp tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra neticeye varılması gerekirken davacının gerçek ücretinin tespitine yönelik olarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.
3- Dosyada iki farklı bilirkişiden alınan raporlar mecvut olup, bu raporlarda asgari ücretten yapılan alacak hesaplarında, brüt rakamlar aynı bulunduğu halde fazla çalışma ve ücret alacağında net rakamların farklı olduğu görülmüştür.
Brüt rakamlardan nete nasıl ulaşıldığına dair raporlarda açıklık da bulunmayıp rapor bu hali ile denetime uygun olmadığı görülmekle, Mahkemece iki rapor arası sözü edilen farklılık giderilip çıkan sonuca göre karar verilmelidir.
4- Hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.