YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/34811
KARAR NO : 2014/28384
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan … vasisi … avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalılara ait dükkanda tezgahtar olarak çalışırken iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vasisi vekili, davacıya kıdem tazminatının ödenemediğini, diğer alacakları bakımında müvekkilin kısıtlanması nedeniyle işler başka bir kişi tarafından yönetildiğinden ödemeye ilşkin kayıtların tutulamadığını, beyan etmiştir.
Diğer davalı … ise davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 29/05/2003 tarihinde davalılara ait işyerinde çalışmaya başladığı, 14/05/2009 tarihinde emeklilik hakkını kazanarak emekli olması nedeni ile işyerindeki çalışmasına son verdiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma ücretinin ödenmediği, işyerinde pazar günü hariç haftanın 6 günü çalıştığı, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacıklısı da olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı … vasisi … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı … vasisi … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 10 numaralı bendinde davalı … lehine vekalet ücretine hükmedildiği açıklanıp cümlenin devamında vekalet ücretinin “davacıya verilmesine” denilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin 10 numaralı bendi çıkartılarak, yerine;
“ 10- Davalı … vasisi … vekille temsil edildiğinden, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı … vasisi …’ya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan … vasisi …’ya yükletilmesine, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.