YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/36303
KARAR NO : 2014/30422
KARAR TARİHİ : 21.10.2014

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/10/2012
NUMARASI : 2010/66-2012/566

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacıya yemek kalıp kalmadığı sorulduğunda davacının yemek kalmadığı yönünde yalan söyleyerek cevap verdiğinin tespit edilmesi üzerine davacıyı muhatap ihtarı davacının imzalamayarak iş yerini terkettiğini, müteakip günlerde de gelmemesi üzerine iş aktinin davalıca haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının haklı feshi ispatladığı gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve genel tatil ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davalıca gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Devamsızlık tutanağı mümzilerinden sadece davalı şahidi U.. duruşmada dinlenmiş olup, beyanında; “İşyeri sahibi Zehra Göksoy geldi, davacıya “yemek varmı” diye sordu davacı “yok” dedi, oysa yemek vardı Z.. G.. hiç bir şey söylemedi. Davacı ben çalışmıyorum dedi, çekti gitti.” yönünde beyanda bulunmuş, davacının müteakip günlerdeki devamsızlığından Mahkeme ifadesinde açıkça bahsetmemiş, davacının savunmasının talep edildiğinden, davacının bu yazıyı imzalamadığından hiç bahsetmemiştir. Oysa ki, davacıyı muhatap savunma talep yazısında bu şahidin de imzası vardır. Davalı şahidi H.. U..’nun, Mahkeme ifadesi tarihinde hâlen davalı işverenlikte çalıştığı da gözetildiğinde,
davacının, 3 yıl 16 günlük kıdemine nazaran sadece savunması istendi diye işi terketmesi hayatın olağan akışına uymamaktadır. Davacı işyerini terkettiği davalıca savunulan tarihte Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne kovulduğundan bahisle başvurmuş, devamsızlık tutanakları ise bu başvurudan sonraki günler için tutulmuştur. Davacı şahitlerinden O.. D.. ise, “Patron davacıya “s..ktir ol git” şeklinde bağırdı, bana da bir şey söylenir diye korkarak ordan ayrıldım, davacı ondan sonra işten çıkartıldı.” yönünde beyanda bulunmuştur. Tüm bu hususların birlikte değerlendirilmesinde, davalının haklı feshini kanıtlayamadığı gözetilerek davacı lehine kıdem tazminatı ile ihbar tazminatına hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.