YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/36907
KARAR NO : 2014/30435
KARAR TARİHİ : 21.10.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 9. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/09/2012
NUMARASI : 2011/706-2012/778

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının davalıca yerine getirilmemesi nedeni ile davalı ile sorunlar yaşadığını, davalının, davacının işine haksız son verdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı, davaya cevap vermemiş, beyan dilekçesinde, davacının kesintili olarak çalıştığını, davacının çevreye ve bankalara borçları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, dava dilekçesinde fesih tarihinin 04/06/2011 olarak gösterilmesine rağmen talep aşılarak 10/06/2011 olarak kabulü hatalıdır.
3- Davalı şahitlerinin beyanlarına göre davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığı, davacı şahidinin ise işyerinde çalışmayan ve davacının akrabası olan bir kişi olduğu, bu nedenle fazla mesai alacağının ispatlanamadığı gözetilerek fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
4- Davacının ücret meblağı taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı vekili dava dilekçesinde 1075 TL. net aylık ücret aldığını ileri sürmüş olduğundan, artık aylık ücretin 1250 TL. olduğu yönündeki beyanının dinlenmesi mümkün değildir, dava dilekçesindeki beyanı ile bağlıdır. Bilirkişi raporunda haricen ücret araştırılması yapıldığından bahisle dava dilekçesindeki talebi de aşar şekilde hesaplama yapılması yerinde değildir. Davacının kıdemi, işyerindeki görevi de göz önüne alındığında, dava dilekçesindeki beyanı gibi aylık net 1075 TL. ücretle çalıştığının kabul edilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, davacının aylık net ücretinin 1075 TL. olarak kabulü ile yapılacak hesaplamayla sonuca gitmektir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.