YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5431
KARAR NO : 2014/9766
KARAR TARİHİ : 24.03.2014

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/09/2011
NUMARASI : 2007/415-2011/734

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, iş güvencesi tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 02.03.2004 tarihinden 31.10.2007 tarihine kadar yaklaşık 4 yıl kesintisiz olarak çalıştığını, iş akdinin hukuka aykırı ve önelsiz olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, iş güvencesi tazminatı, yıllık izin, ikramiye, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 02.03.2004 tarihinde işe girdiğini, iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiği 20.11.2007 tarihine kadar çalıştığını, davacının ücret ve prim alacağının bulunmadığını, işyerinde ikramiye, motivasyon primi ve giysi bedeli uygulaması olmadığından davacının bu yönde de bir alacağının olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde iki vardiya bulunduğunu, birinci grubun 10.00-19.00 arası ikinci grubun 13.00-22.00 arasında çalıştığını ve 1.5 saat ara dinlenmesi olduğunu, bu nedenle fazla mesai yapılmadığını, yapıldığında da ödendiğini, işyerinde çalışanlara haftada 1 gün tatil yaptırıldığını, davacının işgüvencesi kapsamında olduğundan kötüniyet tazminatı ve iş güvencesi tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda davacı, mesaisinin iki vardiya olarak 10.00-19.00 veya 13.30- 22.30 saatleri arasında olduğunu ancak bazen gece 00.30’a kadar ve özellikle hafta sonları, yılbaşı geceleri veya bayramlarda 13.30-03.30/04.30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş, iddiasını kanıtlamak için de tanık dinletmiştir.
Davalı, birinci grubun 10.00-19.00 arası, ikinci grubun 13.00-22.00 arasında çalıştığını ve 1.5 saat ara dinlenmesi olduğunu, bu nedenle fazla mesai yapılmadığını savunmuştur.
Hesaba esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 6 gün, 10.00-19.00 veya 13.30- 22.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiş, ayrıca davacı ile 10 ay birlikte çalışan A.. K.. beyanına dayanılarak her güne ayrıca 1 saat daha çalışma eklenerek, 1,5 saat ara dinlenmesi tenzili ile haftada 6 saat fazla mesai süresi hesaplanmış ise de, varılan sonuç, beyanları hükme esas alınan davacı tanığının davacı ile sadece 10 ay birlikte çalışması nedeniyle isabetsizdir.
Mahkemece, haftalık 3 saat üzerinden fazla mesai hesabı yapan 23.03.2009 tarihli rapora itibarla hüküm kurmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
3-Islah yoluyla arttırılan alacaklar için ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmadığı dikkate alınarak faiz yürütülmemesi gerekirken, ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi ve hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.