YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5631
KARAR NO : 2014/9640
KARAR TARİHİ : 24.03.2014
MAHKEMESİ : BURSA 4. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/11/2011
NUMARASI : 2010/475-2011/767
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ile resmi ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Üstünel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde mağaza müdürü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, ödenen kıdem tazminatının yetersiz olduğunu ileri sürerek, fark kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 01/03/1999-22/09/2002 tarihleri arasında çalıştığını, ancak kendi isteği ile tüccar plasiyer olarak çalışmak istediği için istifa ederek işyerinden ayrıldığını ve Sütaş A.Ş. ünvanlı işyerinde kendi nam ve hesabına çalıştığını, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının tekrar 04/10/2002-25/10/2009 tarihleri arasında çalıştığını ve tazminatlarının ödendiğini, 2003 yılında mesul müdür olduğunu, 05/11/2009 tarihli ibraname ile hak ve alacağı kalmadığına ilişkin şirketi ibra ettiğini, bu yönü ile davanın reddi gerektiğini, davacının üst düzey konumunda işçi olması ve çalışma saatlerini kendisinin düzenlemesi nedeni ile fazla çalışma iddiasında bulunamayacağını, iş yerinde fazla mesai yapılmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının hafta tatillerini kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her ne kadar dosyaya celp edilen vergi kayıtlarında davacının 13/04/1999-31/08/1999 tarihleri arasında mükellefiyetinin bulunduğu bildirilmiş ise de davalı taraf anılan dönemde davacının davalı işyerinde çalıştığını beyan ettiğinden davalı kabulü de dikkate alınmak sureti ile davacının belirtilen dönemde davalı işyerinde çalıştığının kabulü gerektiği, davalı bu çalışmanın istifa ile sona erdiğini savunmuş ise de savunmasına ilişkin belge, tanık anlatımı ya da başkaca bir delil sunulmadığından bu çalışma süresi tasfiye edilmeksizin tüm çalışma süresinin eklendiği, davacının toplam 10 yıl 7 ay 12 gün çalıştığı, fasılalı çalışmalarda her bir çalışmanın tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiğinin ispati işveren üzerinde olup, davalı işveren tarafından dosyaya her hangi bir delil sunulmadığı gibi, fasılalı çalışmanın son döneminin tazminata hak kazanacak şekilde sona erdiği noktasında uyuşmazlık da bulunmadığından ve yine davalı tarafından ibraz edilen kıdem tazminatı bordrosu ile davacıya brüt 9.857,00 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşıldığından bu miktarın mahsubu ile davacının 12.984,00 TL kıdem tazminatı farkı ile 4.019,00 TL ihbar tazminatı alacağının bulunduğu, yine davacının yıllık izin, fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacağı da bulunduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının yıllık ücretli izin süresi hesaplanırken yargılama sırasında dosyaya sunulan 22 günlük izin kullanma kaydı görünen 2007 yılı Ağustos ayı ücret pusulası imza içermediğinden doğru olarak dikkate alınmamış ise de, temyiz dilekçesi ekinde 2007 yılı Ağustos ayı bordrosunun imzalı sureti ibraz edildiğinden bu ücret pusulasının aslı getirtilerek değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.