YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7496
KARAR NO : 2014/12237
KARAR TARİHİ : 10.04.2014

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/12/2011
NUMARASI : 2010/1122-2011/1348

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde şehirlerarası tır şoförü olarak aylık 1.500 TL ile çalışmakta iken iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlık yaptığı için haklı nedenle şirket tarafından feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının olmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai alacağı olmadığını, her sefere yedek şoförle çıkıldığını, yükleme yapılan firmaların zaten üst üste gönderilen şoförü kabul etmediklerini, canlı havyan taşımacılığı yapıldığı için seferin kazasız gerçekleşmesi için takipte olduklarını, evli ve çocuklu olan davacının ailesiyle hiç görüşmeyip sürekli çalıştığını iddia etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da kat edilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.
Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).
Somut olayda davacı, fazla mesai yaptığını ispat için takograf kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmış ve mahkemece karar gerekçesinde “İş Hukuku çerçevesince, usulünce ve gerekçeleri de belirtilen raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu” belirtilerek fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de; bilirkişi raporunun fazla mesaiye yönelik irdelemesi İş Hukuku ilkelerine uygun olmayıp, davacının çalışmaya başlama ve çalışma bitiş saatlerinin belirtilmediği gibi, fiilen kaç saat araç kullandığı da belirtilmemiş ve bilirkişinin “günde 3 saat fazla mesai yapılır.” şeklindeki afaki, tahmine dayalı raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.
Yukarıda belirtildiği üzere, davacının fazla mesai iddiası kanıtlanamadığı halde Mahkemece bilirkişinin afaki, tahmine dayalı hesaplamasına itibarla fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.