YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7801
KARAR NO : 2014/12644
KARAR TARİHİ : 14.04.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.
Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.
Somut olayda; davacı dava dilekçesi ile başlangıcını belirtmeksizin en yüksek işletme kredisi faizi, ıslah dilekçesi ile fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi talep etmiştir. Mahkemece davacının talebi de nazara alınarak yıllık ücret izin alacağına dava tarihinden itibaren yasal faizi aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizi, ıslah tarihinden itibaren ise yasal faizi aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken bu alacağa dava ve ıslah tarihlerinden başlamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:
Hüküm fıkrasının yıllık ücretli izin alacağına ilişin 1. paragrafının hükümden tamamen çıkarılarak yerine,
“3.961.66 TL yıllık izin ücretinin 1.000 TL’sinin 19.04.2011 dava tarihinden itibaren yasal faizi aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte bakiye 2.961,66 TL’sinin 11.11.2011 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi aşmamak üzere bankalarca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 14.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.