YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10439
KARAR NO : 2014/28657
KARAR TARİHİ : 30.09.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/09/2013
NUMARASI : 2010/739-2013/527

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 02.05.1990-12.12.2008 tarihleri arasında davalı işverenin hem Türkiye de hem de Rusya’da bulunan değişik işyerlerinde güvenlikçi olarak çalıştığını, en son ücretin net 2.000 USD olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yürütülen üç proje süresince çalıştığını, bunun dışında bir çalışmasının bulunmadığını, istifa ederek çalışmasının sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığını ispatladığı, yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıya iş sözleşmesi sona erdikten sonra yapılan yıllık izin ücreti ödemesinin mahsubu noktasında toplanmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Aralık/2008 bordrosunda çıkış izin parası adı altında 371,50 USD ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece izin alacağı hüküm altına alınırken kararda davacıya ödendiği belirtilen bu miktarın mahsubu hususunda bir değerlendirme yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.