Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2013/15540 E. 2014/8930 K. 19.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15540
KARAR NO : 2014/8930
KARAR TARİHİ : 19.03.2014

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 01/11/2013
NUMARASI : 2012/169-2013/845

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, hafta tatili ücreti, maaş ile Motorola projesinde çalışma kaynaklı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 29.10.2009-07.02.2012 tarihleri arasında Teknisyen Saha Elemanı olarak 850 TL maaş ve 240 TL yemek çeki karşılığı çalıştığını, Kasım 2011’den itibaren yemek çekini, Aralık 2011’den itibaren de maaşını alamadığını, iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını, davacının kendi işi dışında, davalı şirketin M. projesi kapsamında da çalıştığını, vaat edilen 1.000,00 TL ücretin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, çalıştığı süre boyunca hafta sonu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, asgari geçim indirimi, hafta tatili, eksik kalan maaş, Motorola projesinde çalışmadan kaynaklı alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının 29.10.2009 tarihinde işe başladığını, 07.02.2012 tarihinde işten ayrıldığını, kendi isteği ile ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatının dayanağının bulunmadığını, 19 çalışanın aynı gün planlı ve eylemli olarak işi bırakarak şirketin zarar görmesine ve iş kaybına sebebiyet verdiklerini, davacı ve diğer davacılar Vedat, Özgür ve Murat Boz isimli işçilerin V. şirketinin taşeronluğunu yapan C. B.’in firmasında çalıştıklarını, şirket çalışanlarını tehdit ederek saldırıda bulunduklarını, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının iş akdini haksız feshettiğinin ortada olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, maaş alacaklarının banka havalesiyle ödendiğini, maaş alacağı bulunmadığını, asgari geçim indiriminin de hesaplanarak davacı hesabına yatırılacağını, fazla çalışmaya dair taleplerin dayanağının olmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışması bulunmadığını, davacı ofis elemanı olduğundan ofis çalışma saatleri dışında çalışması bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ayrıca davacının şirket bilgilerini izinsiz kopyalayarak suç işlediğini savunmuştur.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ücreti, Motorola projesinden kaynaklı ücret, asgari geçim indirimi, eksik kalan maaş alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ücreti ve M. projesinden kaynaklı alacağa hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespite hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.
Yine bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davacının M. projesinde çalıştığını, bunun karşılığında ödenmesi gereken bir maaş ikramiyenin ödenmediğini beyan ettikleri, davalı vekilinin konuyla alakalı bir beyanının bulunmadığı, takdir mahkemeye ait olmak üzere tanık beyanları esas alınarak 850 TL net hesaplandığı açıklanmış, mahkemece bu tutar hüküm altına alınmıştır.
Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili N. Ş.’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
Davalı vekilinin davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma bulunmadığını, davacının ofis çalışanı olduğunu ve ofis çalışma saatleri dışında bir çalışması bulunmadığından fazla çalışma iddiasının mesnetsiz olduğunu savunmuştur.
Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti ile M. projesinden kaynaklı alacaklar açısından BÇM tahkikat evrakının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.