YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/17
KARAR NO : 2014/32660
KARAR TARİHİ : 05.11.2014
MAHKEMESİ : HATAY İŞ MAHKEMESİ(MÜSTEMİR YETKİLİ)
TARİHİ : 03/10/2012
NUMARASI : 2009/24-2012/395
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai, ulusal bayram, genel tatil ile hafta tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. .
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemece karar gerekçesinde “Dinlenen tanık beyanı ile davacının hafta sonu çalışması yaptığı veya haftanın 7 günü çalıştığı konusunda tam bir kanıya varılamamış olması nedeniyle bu istem yönünden red kararı vermek gerekmiştir.” belirtilmesine rağmen hüküm kısmında brüt “Davacının Hafta Sonu Tatili çalışma ücreti alacağı yönünden toplam brüt 8.246,23 TL olarak kabulü ile bu miktarın 500,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 08.01.2009 tarihinden ve kalan kısma ıslah tarihi olan 03.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,” karar verilerek gerekçe – hüküm çelişkisi oluşturulması 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.
Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.
Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK. nun 298/2. maddesine aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.