YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3956
KARAR NO : 2014/37545
KARAR TARİHİ : 08.12.2014
MAHKEMESİ : MANAVGAT İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/09/2012
NUMARASI : 2012/66-2012/463
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde işyeri henüz inşaat iken çalışmaya başladığını, çeşitli görevlerde bulunduğunu, 1996 yılından itibaren barmen olarak görev yaptığını, 21.07.1989 -13.09.2010 tarihleri arasında askerlik hariç aralıksız çalıştığını, davacının işyerinde alkol kullanması gerekçesi ile haksız olarak işten çıkartıldığını, davacının işi gereği işyerinde alkol aldığını, servisten önce yaptığı içkileri kontrol etmek zorunda olduğunu, Yargıtay’ın işyerinde alkollü olmayı değil, sarhoş olmayı haklı sebep olarak kabul etmiş olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte fesih haklı bile olsa davacının sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı dikkate alındığında, kıdem tazminatına hak kazanacağının açık olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının ilk kez 20.09.2009 tarihinde aşırı derecede sarhoş olduğuna dair tutanak tutulduğunu, davacının morali bozuk olduğunu beyanla içki içtiğini kabul eder savunma verdiğini ve bu konuda davacının ihtar aldığını, 13.09.2010 tarihinde davacının 08:00 -16:00 vardiyasında çalışırken 15:30 civarında şüpheli davranışları ile dikkat çektiğini, davacının Manavgat Özel Akdeniz Hastanesi’nde yapılan kan tahlili sonucunda kanında 206 mg / dl alkol bulunduğunun tespit edildiğini, bu durum nedeniyle derhal fesih hakkının kullanıldığını, fesih nedeninin işyerinde alkol alması değil, davacının işini yapmasına engel olacak şekilde sarhoş olması, çevresini rahatsız etmesi ve bu durumu defalarca tekrarlaması olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacı vekili temyiz isteminden 20/12/2012 havale tarihli dilekçesi ile feragat ettiğinden davacının temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE.
2-İş sözleşmesinin, işçinin işyerinde alkol alması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
Dosya içeriğine göre davacının işyerinde çalıştığı sırada ayakta duramayacak ve merdivenlerden inemeyecek kadar alkollü olduğu, aynı gün hastaneden alınan doktor raporuna göre 206 promil alkollü olduğunun tespit edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının eyleminin olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu 84. ve 25/II-d kapsamında işverene haklı fesih imkanı taşıyan nitelik taşıdığı, işverence süresinde gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerekeceğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.