YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4148
KARAR NO : 2014/38149
KARAR TARİHİ : 12.12.2014

MAHKEMESİ : AYDIN 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/12/2012
NUMARASI : 2012/34-2012/587

DAVA :Davacı, izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren bünyesinde 01.9.1987-13.01.2012 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 01.09.1987-2.2.2001 yılları arasında mevsimlik işçi olarak çalıştığından izin alacağına hak kazanmayacağını, sürekli çalıştığı dönemde yıllık izinlerinin ödendiğini, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 2001 yılından önceki dönemde hak kazandığı yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığından izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre yıllık çalışması 11 ayı geçmeyen mevsimlik işçilerin yıllık ücretli izin alacağına hak kazanmamaktadır. Davacı 01.09.1987-2.2.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmıştır. 2.2.2001-13.01.2012 döneminde ise kadrolu işçi olarak sürekli çalışmıştır. Davacı sürekli çalıştığı dönemde hak kazandığı yıllık ücretli izinlerinin bir kısmını kullanmış kalan 135 günlük kısmı ise davacıya ödenmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2001 yılından önceki tüm çalışma dönemine göre hak kazandığı yıllık ücretli izin alacakları hesaplanmıştır. SSK hizmet cetveline göre davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı 1989-2001 döneminde 11 ayı geçen çalışması sadece 1999 ve 2000 yıllarında gerçekleşmiştir. Davalı işveren davacıya 1999 ve 2000 yıllarındaki çalışması karşılığı hak kazandığı 44 günlük izni kullandırdığını ispat edememiştir. Mahkemece davacının sadece 1999 ve 2000 yılları için hak kazandığı 44 günlük yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınması gerekirken fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.
3-Öte yandan kabule göre de davacının yıllık izin alacağı brüt olarak hüküm altına alındığı halde mahkemece yasal kesintilerin infazda nazara alınmasına ilişkin olarak hükümde açıklama yapılmaması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.