YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6857
KARAR NO : 2014/38337
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/06/2013
NUMARASI : 2011/311-2013/580

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 04/10/2006-26/10/2010 tarihleri arasında tarihine kadar çalıştığını, aylık 1350 TL ücret aldığını, iş yerinde 3 öğün yemek ve işçilerin barınmasına tahsis edilmiş yatakhanenin bulunduğunu, davalının işlerinin azalması nedeni ile davacıyı işten çıkardığını, önce taşocağında yağcı olarak çalıştığını, daha sonra rok operatörü olduğunu, davalıdan önce faaliyet gösteren Ö.. Madencilik İnş. San ve Tic. Ltd Şti tarafından, 02/06/2008-27/06/2008 tarihleri arasında kısa süre faaliyet gösteren P.. Madencilik Ltd Şti tarafından sigortasının yatırıldığını, üç işyeri dosyasının da aynı işyeri için tescil edildiğini, aslında işyerinin aynı gerçek kişiler tarafından işletildiğini, ancak 3. kişilere karşı bu muvazaalı devirlerin oluşturulduğunu, müvekkilin çalışmasının aralıksız ve kesintisiz aynı taşocağında geçtiğini, müvekkilin yağcılıkta geçen sürelerinin sigortasız çalıştırıldığını, rok operatörlüğüne geçince 01/02/2008 tarihinden itibaren sigorta girişinin yapıldığını, 4 yıl 22 gün kıdemi bulunduğunu, yıllık izinlerini kullanamadığını, haftanın 7 günü gurbetçi olan ve işyerindeki işçi koğuşunda kalan müvekkilin mecburen çalıştığını, ayda ortalama 1 gün izin kullanabildiğini, sabah 07.00’den akşam 18.00’e kadar 1 saat yemek molası haftada 70 saat çalışması, 25 saat fazla çalışması olduğunu, tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, müvekkilinin tazminatlarının istenmesine rağmen davalı tarafından sıkıntıda olduğunun belirtilerek ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve bayram ücreti, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacakları talebinde bulunmuştur.
B)Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının davalı şirkette 19/01/2010 tarihinde işe başladığını, 26/10/2010 tarihinde bildirimsiz olarak kendisinin işten ayrıldığını, davacının 1350 TL ücret aldığı iddiasının yerinde olmadığını, davacının usta olmayıp yağcı olarak çalıştığını, müvekkilinin diğer firma olan Ö.. Madencilik ile bir bağının bulunmadığını, müvekkil şirketin dava dilekçesinde belirtilen firmalarla hiçbir bağı olmadığını, bir dönem müvekkil şirketin taşeronu olan P.. Madencilikte 28/06/2008’de işe girdiğini, 16/04/2009 tarihinde bildirimsiz olarak ayrıldığını, yapılan görüşmede bu firmada çalıştığı döneme ilişkin tüm tazminatlarını P.. Madencilik isimli firmadan aldığının öğrenildiğini, müvekkil ve diğer şirketlerin farklı olup bu şirketler arasında bir iş veya işyeri devri sözkonusu olmayıp müvekkilin tüm dönemlerden sorumlu olmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, müvekkil şirket çalışanlarının genel tatil, ulusal bayramlarda çalışmadığını, haftanın 7 günü çalışılmasının imkansız olduğu gibi iş olmadığı veya havanın kötü olduğu dönemlerde haftalarca hatta aylarca işçilerin hiç çalışmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Taraflar arasında hizmet süresinin tespiti noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı işyerinde 02/06/2008-26/10/2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmişse de tüm dosya kapsamından, tanık anlatımlarından ve hizmet bildirimlerinden davacının 01/02/2008 tarihinden fesih tarihi olan 26/10/2010 tarihine kadar aynı taşocağında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının sigortalılık bildirgelerinin değişik işverenler üzerinden yapılmış olmasına karşın işyerinin değişmediği göz önüne alındığında işverenler arasında organik bağ bulunmasa dahi işyeri devri hükümlerinin göz önüne alınması ve işçi alacaklarının tüm süre üzerinden hesaplanması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu Ö.. Madencilik nezdindeki 01/02/2008- 02/06/2008 tarihleri arasındaki çalışmanın hesaplama dışı bırakılması doğru değildir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.