YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7086
KARAR NO : 2014/38646
KARAR TARİHİ : 18.12.2014

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/07/2013
NUMARASI : 2012/718-2013/521

DAVA :Davacı, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/07/1998 tarihinde işe başladığını ve bu çalışmasını hiç aralıksız olarak işten çıkarılma tarihi olan 18/04/2008 tarihine kadar sürdürdüğünü, bu süre içerisinde işveren tarafından müvekkili üzerinde baskı amacıyla alacaklının işveren olduğu 20.000 TL. miktarlı senet imzalatıldığını, müvekkili işten çıkarıldıktan sonra imzalatılan senedin davalı tarafından icraya verildiğini müvekkilinin de itirazlı olarak borcun tamamını ödediğini, bilahare Gaziantep 2.İş Mahkemesi’nde durumun tespiti için istirdat davası açtığı ve davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nce onandığını, bu olaylar nedeniyle müvekkilinin manevi zarara uğradığından bahisle, davalının müvekkiline karşı yapmış olduğu haksız ihtiyati haciz ve icra takibi nedeniyle 10.000 TL. manevi tazminatının 2.İş Mahkemesine ait kararın kesinleştiği 26.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin manevi tazminatı gerektirecek şekilde kişilik haklarının ihlal olunup olunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Uyuşmazlığın normatif dayanağı karar tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 58. maddesidir. Sözü edilen hükme göre “Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.
Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”
Somut olayda davacı, davalının kendisine baskı kurarak 20.000 TL bedelli senet imzalattığını, davacı işten çıkarıldıktan sonra imzalatılan senedin davalı tarafından icraya verildiğini, davacının da itirazlı olarak borcun tamamını ödediğini, bilahare Gaziantep 2.İş Mahkemesi’nde durumun tespiti için istirdat davası açtığını ve davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nce onandığını, bu olayla nedeniyle manevi zarara uğradığını belirterek manevi tazminat davası açmıştır.
Davalının davacıya baskı altında imzalattığı 20.000 TL bedelli senedin icraya konulmasından sonra davacının borcu ödeyip istirdat davası açması, davanın kabulü ve kabul kararının Yargıtay tarafından onanması karşısında davalı şirketin manevi tazminat gerektirecek bir eylemi olmadığından, bu olay nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde ve manevi tazminat gerektirecek nitelikte bir hukuki olaydan bahsetme imkanı bulunmadığından talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.