YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10011
KARAR NO : 2014/17384
KARAR TARİHİ : 28.05.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/11/2013
NUMARASI : 2011/648-2013/665
DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 07/10/2004-22/10/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, bu davadan önce davalı aleyhine kısmi dava açtığını, kısmi davada diğer talepler yanında fazla çalışma ücreti talebinde de bulunduğunu, kısmi davada fazla çalışma ücretinin 8 aylık dönem için hesaplandığını ve mahkemece bu dönem için hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alındığını, kısmi davanın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, çalışma süresi nazara alındığında 24 aylık dönem için yapılan fazla çalışma ücretinin hesaplanmadığını ve bu nedenle hüküm altına alınmadığını ileri sürerek, 24 aylık dönem için yapılan fazla çalışma ücreti alacağını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kısmi davada sadece 8 aylık dönem için fazla çalışma ücreti talebinde bulunduğunu, kısmi davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda taleple bağlı kalınarak sadece 8 aylık dönem için fazla çalışma ücretinin hesaplandığını, davacının bu hesaplamaya göre davasını ıslah ettiğini, davacının ıslah dilekçesinde 24 aylık dönem için fazla çalışma ücreti hesaplanması gerektiğinden bahsetmediğini, mahkemece rapor doğrultusunda kısmi davada fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığını, kısmi davada verilen kararın kendileri tarafından temyiz edildiğini, davacı tarafından temyiz edilmediğini, kısmi davada verilen hükmün Yargıtay tarafından onandığını, kısmi davada fazla çalışma ücreti açısından kurulan hükmün iş bu ek dava açısından kesin hüküm teşkil ettiğini, bu nedenle bu ek davada talep olunan fazla çalışma ücretinin kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, davacının kısmi davada hüküm altına alınmayan fazla çalışma ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısmi davada fazla çalışma ücreti açısından verilen hükmün iş bu davada kesin hüküm teşkil edip etmediği bu bağlamda, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır
Somut olayda, davacı 30/07/2009 tarihinde davalı aleyhine kısmi dava açmış, diğer talepler yanında fazla çalışma ücreti talebinde de bulunulmuş ayrıca 10/06/2011 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Mahkemece söz konusu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, fazla çalışma ücreti alacağı kısmen kabul edilmiştir. Kısmi davada verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay tarafından 06/02/2012 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.
Yukarıda değinen kısmi davada davacı, dava dilekçesinde işyerinde her hafta 48 saat mesai yaptığını, 32 haftada (8 ayda) yaptığı toplam mesai süresinin 1536 saat olduğunu ileri sürerek, fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 07/10/2004-22/10/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışma ücretinin 07/10/2004-22/10/2007 tarihleri arasını kapsayan dönem için hesaplanması gerektiği ancak taleple bağlı kalınarak sadece 32 haftalık (8 aylık) dönem için hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Davacı davasını bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiş ancak ıslah dilekçesinde hesaplanmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücreti alacağının olduğunu ve bu hakkını saklı tuttuğunu ileri sürmemiştir.
İş bu ek davada davacı, kısmi davada hesaplanmayan ve bu nedenle hüküm altına alınmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, kısmi davadaki dava dilekçesinde sehven sadece 32 haftalık (8 aylık) dönem için fazla çalışma ücreti istediğini ileri sürmüştür.
Davacı tarafından aynı alacakla ilgili olarak açılan önceki davada istenilmeyen ve bu nedenle hüküm altına alınmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücretine ilişkin bakiye haklar saklı tutulmamış söz konusu alacak kalemi belirli bir döneme hasredilmiştir. Davacı yeni bir dava ile aynı alacak kalemine ilişkin talepte bulunamayacağından, davanın reddi yerine kısmen kabulüne dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.