Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/14751 E. 2014/17445 K. 29.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14751
KARAR NO : 2014/17445
KARAR TARİHİ : 29.05.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/10/2013
NUMARASI : 2012/5-2013/432

DAVA :Davacı, maddi tazminat ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı şirketin bilgisayar programı yapımcısı şirket olduğunu, davalı ile 01.10.2011 tarihinde imzalanan sözleşme ile P.. yazılım uzmanı olarak başladığı Uluslararası bir sosyal network projesinin yazılım mimarisinin kurulması amaçlı çalışmada proje baş sorumlusu olarak görevlendirildiğini, projenin tamamından sorumlu baş yazılımcı olarak davalıya sorumluluk verildiğini, işten ayrılıncaya kadar E.. projesinde çalıştığını ancak projenin başında yer alıp oluşturduğu engage code generatoru kendine bağımlı çalışacak şekilde davacının bilgisi dışında şifrelediğini ve 16.04.2012 de işe gelmemesi sonucu yarım bırakılan engage projesi için üretilen kod yapısı şifrelenmiş olduğundan üretimin durduğunu, bu aşamada davalının İzmir’ de bulunan kendisinin de ortağı olduğu monointeraktif adlı şirkete erişebileceği sunuculara programı kurmuş olduğunu, projenin müşteriye eksik teslimi sırasında davalıdan engage code generatorun şifreleri istendiğinde şirkette oluşturduğu kodların kendisinin fikri mülkiyet hakkı olduğundan veremeyeceğini belirterek projenin bağımsız ilerleyeceğini belirttiğini ve açık kaynak kodlarını 128 000 TL ücret bedel karşılığı satma girişiminde bulunduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işçi, uyuşmazlığın bilgisayar programı yazılımı olması nedeniyle 5846 sayılı Kanun 1/ g ve 2/1.maddeler uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın bilgisayar yazılımına ve bu yazılımın eser kapsamında olup olmadığına ve 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na aykırılığa ilişkin olduğu, Fikri Sınai Haklar Mahkemesi’nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işveren davalı işçinin işyerinden ayrılırken işyerine ait kod ve veriler ile ilgili bilgileri mal edindiği gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.
Davalı işçi ise taraflar arasında iş ilişkisi kurulmadan önce davalı işçinin oluşturduğu bir bilgisayar proğramını davacı şirket nezdinde kullanılması için işe alındığını ancak işverence kaynak kodlarının kendisine verilmemesi sebebiyle iş akdinin sona erdirildiğini başka bir yerde kullanıldığı sanılan programın iş ilişkisinden evvel davalı işçi tarafından yaratıldığı savunmasında bulunmuştur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlığın ana nedeni işyerinden çıkarıldığı savunulan bir bilgisayar yazılımının sahipliği noktasında toplanmakta olup, bu programın iş ilişkisi sırasında yaratılıp yaratılmadığı, başka bir anlatımla davalının davacı işyerinde işe başlamasından önce ve işçi tarafından geliştirilip, geliştirilmediğinin tespiti önem kazanmaktadır.
Mahkemece bu konuda uzman bir hukukçu ve yazılım programı mühendisi ile birlikte uyuşmazlık konusu şirketin bilgisayar programı üzerinde inceleme yaptırılıp elde edilecek bilgiler doğrultusunda bir sonuca gidilmesi gerekirken, çekişmenin salt bilgisayar programı yazılımından kaynaklandığı gerekçesiyle eksik inceleme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.