YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/26889
KARAR NO : 2014/38537
KARAR TARİHİ : 18.12.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/07/2014
NUMARASI : 2013/480-2014/406
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı asil; meslek hastalıkları hastanesinden aldığı rapor doğrultusunda belden eğilmesini gerektirmeyen bir bölümde çalıştırılması gerekirken davalı şirketçe kendisine uygun bir bölüm olmadığı gerekçesi ile iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiği ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının, müvekkiline ait iş yerinde satış elemanı olarak çalıştığını, sunduğu sağlık raporu doğrultusunda çalıştırılabileceği boş bir pozisyonun olmadığı gerekçesi ile iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının aldığı sağlık raporu doğrultusunda davalı iş yerinde kasa bölümü, kurumsal müşteri servisi ve ürün iade kısımlarında çalışabileceği, bu bölümlerde istihdam edilebilme imkanı olmasına karşın bu yönde bir teklifte bulunulmadığı ve feshin son çare olması ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı tarafça temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemece, bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda davacının, davalı iş yerindeki kasa, kurumsal müşteri servisi ve ürün iade kısımlarında çalışabileceği ve bu bölümlerde çalışması yönünde herhangi bir teklifte bulunulmadığı ve bu nedenle feshin son çare olması ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı tarafça rapora itirazda; davacının çalışabileceği bildirilen bölümlerde fesih tarihi itibari ile boş pozisyonların bulunmadığı ve davacının bu pozisyonlarda görevlendirilmesinin uygun olmadığı belirtilerek ek rapor alınması istenmiştir.
Mahkemece, gerek davacının çalıştığı iş yeri gerekse davalının aynı iş kolundaki diğer iş yerlerinde fesih tarihi itibari ile davacının çalışabileceği bildirilen kasa bölümü, kurumsal müşteri servisi ve ürün iade kısımlarında boş pozisyonların bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Fesih tarihinde söz konusu bölümlerde boş pozisyonların bulunduğunun belirlenmesi halinde, bu bölümlerde çalışanların sahip olduğu nitelikler dikkate alınarak; davacının kıdemi, mesleki tecrübesi ve eğitimi ile bu pozisyonlarda görevlendirilip görevlendirilemeyeceğinin, insan kaynakları uzmanı bir bilirkişiden alınacak rapor ile ortaya konulması ve feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığının somut bir biçimde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.
Ayrıca; davacı asil, davasını kendisi takip ettiğinden, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.