Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/27719 E. 2014/38972 K. 22.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/27719
KARAR NO : 2014/38972
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/07/2014
NUMARASI : 2013/57-2014/436

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde dahili davalı M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San ve Tic AŞ. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi H.Adıyaman Üstünel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 02/06/2010 tarihinde M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. Ve Tic. A.Ş’de güvenlik elemanı olarak işe başladığını, otel işletmesinin 04/03/2013 tarihinde davalı Şişli Turizm Yatırımları İnşaat Sanayi ve Tic. A.Ş’ye devredildiğini, yeni gelen yönetimin davacı ile çalışmak istememesi üzerine sebepsiz olarak iş akdine son verildiğini davacının işten fiilen çıkarıldığı 28/02/2013 tarihinde sigorta çıkışı yapıldıktan sonra 4 gün daha sigortasız çalıştırıldığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yargılama sırasında M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketi de davalı sıfatı ile davaya dahil edilmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Şişli Turizm Yatırımları İnşaat Sanayi ve Tic. Anonim Şirketi vekili, husumet itirazında bulunarak davacının M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş işçisi olduğunu, müvekkil şirketin çalışmak istediği personellerle yeni bir iş sözleşmesi yaparak 01/03/2013 tarihinde otelin işletmesine başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.
M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketi vekili ise, davacının müvekkili şirkette 02/06/2010-28/02/2013 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından 28/02/2013 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunun 24/II/f madde hükümüne göre fesh edildiğini, davacının haklı feshi karşında işçilik alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, işverenlik tarafından yapılan fesih işleminin geçerli olduğu ve son çare olarak uygulandığı hususlarının işveren tarafından usulünce kanıtlanamadığı, davacının davalı M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketinde işe iadesi gerektiği, davalı Şişli Turizm Şirkatenin işveren olmadığı, işyerinin kira sözleşmesi uyarınca davalı Mora A.Ş tarafından işletildiği, diğer davalı bakımından husumet yönünden davanın reddi gerektiği gerekçesi ile davacının davalı M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketinde işe iadesine karar verilmiş, diğer davalı yönünden dava red edilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketi vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerken davalı M.. Turizm Otelcilik Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Anonim Şirketi vekili davacının haklı feshi olduğunu savunmuştur.
Mahkemece iş sözleşmesnin işverence haksız fesh edildiği kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.
Dosyada mevcut 28/02/2013 tarihli belgeye göre davacı, iş sözleşmesini çalışma koşullarında esaslı değişiklik nedeni ile fesh ettiğini belirtmiş ve imzalamıştır. Bu belgenin iradesi sakatlanarak alındığı iddiasının da somut delillerle kanıtlanamadığı anlaşıldığından işten kendi isteği ile ayrılan işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı düşünülmeden davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Davanın REDDİNE,
3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 116.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,
Kesin olarak 22.12.2014 günü oybirliği ile karar verildi.