Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/6580 E. 2014/39366 K. 22.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6580
KARAR NO : 2014/39366
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/12/2013
NUMARASI : 2012/654-2013/635

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ve tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacının kıdem süresi doğru olarak hesaplanmasına rağmen fesih tarihinin bilirkişi raporunda ve karar gerekçesinde hatalı yazılması sonuca etkili görülmemiştir.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 19 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 19 saat üzerinden hesap edilmiştir.
Somut olayda, fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği, dosya içeriğine göre, fazla mesai ücretinin belirlenmesinde hükme esas alınan davacı tanığının davalı işverene ait işyerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin de aynı nedenle feshedildiği, davalı işveren hakkında davasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tanığın taraflı olduğu ve beyanına itibar edilemeyeceği dikkate alınmamıştır. Davalı tanıkları işyerinde 6 gün 08.00 – 18.00 saatleri arasında çalışma yapıldığını beyan etmişlerdir. Fazla çalışma süresinin davalı tanık beyanlarına göre tespit edilmesi gerekirken tek davacı tanığının beyanı ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.